Η Φωνή της Λαυρεωτικής

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ 31 ΙΟΥΛΙΟΣ

2009-08-10T23:38:00.003+03:00

ΜΠΡΕΧΤ: Το θάρρος να γράψει κανείς την αλήθεια

Φαίνεται αυτονόητο πως αυτός που γράφει πρέπει να γράφει την αλήθεια, με την έννοια δηλαδή πως δεν πρέπει να την καταπνίγει ή να την αποσιωπά και πως δεν πρέπει να γράφει τίποτα που δεν είναι αληθινό. ∆εν πρέπει να σκύβει στους ισχυρούς, δεν πρέπει να εξαπατά τους αδύναμους. Είναι φυσικά πολύ δύσκολο να μη σκύβεις στους ισχυρούς, και είναι πολύ κερδοφόρο να εξαπατάς τους αδύναμους. Το να μην αρέσεις στους πλούσιους σημαίνει να παραιτείσαι απ’ τον πλούτο. Το να παραιτείσαι από την πληρωμή για καμωμένη δουλειά πάει να πει, σε ορισμένες συνθήκες, να θυσιάζεις τη δουλειά, και το ν’ αποδιώχνεις τη φήμη ανάμεσα στους ισχυρούς σημαίνει συχνά ν’ αποδιώχνεις κάθε φήμη. Όλα αυτά απαιτούν θάρρος. Οι καιροί της πιο σκληρής καταπίεσης είναι τις πιο πολλές φορές καιροί όπου γίνεται πολύς λόγος για μεγάλα και υψηλά πράγματα. Χρειάζεται θάρρος για να μιλάς σε τέτοιους καιρούς για πράγματα τόσο χαμηλά και τόσο φτηνά, όπως το φαγητό και το σπίτι του εργαζόμενου, μέσα σε μια βοή από ξεφωνητά ότι το βασικό είναι το πνεύμα της θυσίας. Όταν φορτώνουν τους αγρότες με τιμές, χρειάζεται θάρρος να μιλάς για μηχανήματα και φτηνές ζωοτροφές που θα ευκόλυναν την τιμημένη δουλειά. Όταν απ’ όλους τους ραδιοσταθμούς ουρλιάζουν πως ο άνθρωπος χωρίς γνώση και μάθηση είναι καλύτερος από το μορφωμένο, θέλει τότε θάρρος να ρωτήσεις: καλύτερος για ποιόν; Όταν γίνεται λόγος για τέλειες και ατελείς φυλές, χρειάζεται θάρρος να ρωτήσεις αν ή πείνα κι η αμάθεια κι ο πόλεμος δεν φέρνουν βαριές παραμορφώσεις. Και ξανά, θέλει θάρρος να πει κανείς την αλήθεια για τον εαυτό του, το νικημένο. Πολλοί καταδιωγμένοι χάνουν την ικανότητα να βλέπουν τα λάθη τους. Η καταδίωξη τους φαίνεται η πιο μεγάλη αδικία. Αφού οι διώχτες που τους καταδιώκουν είναι οι κακοί· εκείνοι, οι καλοί, διώκονται για την αρετή τους. Αυτή όμως ή αρετή χτυπήθηκε, νικήθηκε κι εμποδίστηκε. Ήταν άρα μια αδύναμη αρετή, μια κακή, ανεπίτρεπτη, απαράδεχτη αρετή. Γιατί δε μπορεί ποτέ να παραδεχτούμε στην αρετή την αδυναμία της, όπως στη βροχή την υγράδα της. Το να πεις πως οι καλοί δεν νικήθηκαν γιατί ήταν καλοί παρά γ ι α τ ί ή τ α ν α ν ή μ π ο ρ ο ι , α υ τ ό χ ρ ε ι ά ζ ε τ α ι θ ά ρ ρ ο ς . Φυσικά η αλήθεια πρέπει να γράφεται μέσα στον αγώνα με ψευτιά, και δεν πρέπει να ‘ναι κάτι το γενικό, το απρόσιτο και πολυσήμαντο. Γιατί απ’ αυτήν ακριβώς τη γενική, απρόσιτη στόφα, είναι καμωμένη η ψευτιά. Όταν λένε για κάποιον πως είπε την αλήθεια, πάει να πει πως μερικοί ή πολλοί ή κάποιος είπαν κάτι άλλο, κάποιο ψέμα ή κάποια γενικότητα. Α υ τ ό ς όμως είπε την αλήθεια, κάτι το πραχτικό. το πραγματικό, το αναντίρρητο, αυτό ακριβώς που έπρεπε να πει.

∆ε χρειάζεται πολύ θάρρος για να παραπονεθεί κανείς για την κακία του κόσμου γενικά και για το θρίαμβο της ωμότητας και για ν’ απειλεί με το θρίαμβο του πνεύματος από ένα μέρος του κόσμου όπου του επιτρέπουν ακόμα να το κάνει αυτό. Ορθώνονται τότε πολλοί σα να ‘ταν κανόνια στραμμένα ενάντια τους, ενώ τους κοιτάζουν μονάχα. μονόκλ. Ξεφωνίζουν τις γενικές τους απαιτήσεις σ’ ένα κόσμο που αγαπά τους ακίνδυνους ανθρώπους. Απαιτούν μια καθολική δικαιοσύνη για την οποία δε δούλεψαν ούτε στο ελάχιστο και μια γενική ελευθερία. Απαιτούν ένα κομμάτι απ’ τη λεία που έχει τάχα κιόλας μοιραστεί από καιρό μαζί τους. Αλήθεια νομίζουν πως είναι μονάχα αυτό που ακούγεται όμορφα. Κι όταν ή αλήθεια είναι κάτι με αριθμούς, κάτι το ξερό και χειροπιαστό, κάτι που για να το ‘βρεις θέλει κόπο και μελέτη, αυτά για κείνους δεν είναι αλήθεια, δεν τους εκστασιάζει. Αυτοί έχουν το εξωτερικό παρουσιαστικό μονάχα των ανθρώπων που λένε την αλήθεια. Το τραγικό μ’ αυτούς είναι: ∆ ε ν ξ έ ρ ο υ ν π ο ι α ε ί ν α ι ή α λ ή θ ε ι α .

ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ 31 ΙΟΥΛΙΟΣ

2009-08-10T23:33:00.002+03:00

MΠΡΕΧΤ: Το θάρρος να γράψει κανείς την αλήθεια.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΦΥΛΛΟ 30

2009-04-14T22:06:00.006+03:00

ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΥΟ ΓΡΑΜΜΕΣ ΣΤΟ ΛΑΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Το σύνθημα στον τοίχο που είναι στη διπλανή φωτογραφία ίσως κάποιοι άλλοι, «ακηδεμόνευτοι» δημοσιολόγοι να το θεωρούν εικόνα ντροπής!

Έτσι τουλάχιστον έγραψαν για μερικές αφίσες που το ΠΑΜΕ είχε κολλήσει στο ίδιο ακριβώς σημείο της πόλης. Εκτός και αν το σύνθημα αυτό ,που βάφτηκε μετά από ημέρες από συνεργείο του Δήμου δεν το είδαν και έτσι τη γλύτωσε (το σύνθημα) από το χαρακτηρισμό.

Βεβαίως εδώ δεν πρόκειται να μιλήσουμε γι αυτό, αλλά για την ουσία που το σύνθημα εκπροσωπεί. Λέξεις όπως ακηδεμόνευτος , αυτοοργάνωση, γενικώς αλληλεγγύη ήταν τις ημέρες εκείνες που γίνονταν οι διαδηλώσεις για τη δολοφονία του Αλέξανδρου οι αγαπημένες λέξεις συγκροτημάτων του τύπου, που με ένα αριστοτεχνικό τρόπο κατεύθυναν σε μεγάλο βαθμό τις κινητοποιήσεις.

Έτσι διαβάζαμε στην Ελευθεροτυπία για παράδειγμα πως διοργανώνεται συναυλία στα προπύλαια την τάδε ώρα και μέρα από ένα συντονιστικό τάχα που κανείς δε γνώριζε πού συνεδριάζει πώς δημιουργήθηκε και από ποιούς φορείς Και αυτό πασαριζόταν ως ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΣ χωρίς ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑΣ…

ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ αντίθετο;

Η ιστορία αυτή, το γεγονός δηλαδή ότι κάποιοι θέλουν τάχα τον αγώνα ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟ είναι από τότε που έκανε την εμφάνισή του το εργατικό κίνημα. Επίσης και στο φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα ένα τέτοιο δήθεν ανεξάρτητο ή ακηδεμόνευτο φοιτητικό κίνημα ευαγγελίζονταν από τη μεταπολίτευση και μετά διάφοροι τύποι και ομάδες «ανεξάρτητων» ή «αδέσμευτων» τόσο που αργότερα έγιναν και υπουργοί αστικών κομμάτων για να θυμηθούμε το Θόδωρο Τσουκάτο του ΠΑΣΟΚ ή τον Τατούλη της ΝΔ .Και σήμερα υπάρχουν ανάλογες ομάδες που μιλούν για «ανεξαρτησία» του κινήματος, οι ίδιοι όμως είναι φανερό ότι έχουν πολιτικές ΚΑΙ ιδεολογικές εξαρτήσεις, για κόντρα στην τάξη μέρος της οποίας όμως είναι, αφού κανένα λόγο δεν κάνουν για χτύπημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης , για αλλαγή σε επίπεδο οικονομίας και πολιτικής εξουσίας. Επίσης η «ελευθερικακή» δημαγωγική λογική στην οποία συνήθως καταφεύγουν δεν είναι δυνατόν να μην επηρεάζει και τη στάση ζωής που προβάλλουν, όπως για παράδειγμα με τα ΕΑΑΚ στο ζήτημα των Ναρκωτικών

Με τα ρεύματα αυτά που κάθε άλλο παρά νέα είναι, είχε εκφραστεί ανάλογη μεγάλη διαπάλη στα πρώτα συνέδρια της ίδρυσης της ΓΣΕΕ, ΟΠΟΥ ΟΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ αυτής της ΤΑΣΗΣ (του αναρχοσυνδικαλισμού όπως ονομάστηκε) αντιπαρατέθηκαν με τις συνεπείς ταξικές δυνάμεις σε πολλά ζητήματα! Με κύριο εκπρόσωπο τον Κωνσταντίνο Σπέρα ο οποίος μαζί με άλλους της ίδιας γραμμής στην απεργία των μεταλλωρύχων στη Σέριφο (έγιναν κι εκεί απεργίες) έκαναν το μεγάλο ατόπημα στο όνομα του ανεξάρτητου ακηδεμόνευτου αγώνα να ζητήσουν τη βοήθεια του ενός απ τους δυο πόλους του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Έκτοτε χρεοκόπησαν μπροστά στα μάτια των εργατών και του κινήματος. Κατά καιρούς εμφανίζονται και τους εκμεταλλεύεται (ηθελημένα ή αθέλητα αυτό γίνεται) η άρχουσα τάξη, για να αποπροσανατολίσει ή να ξεφουσκώσει σε ανώδυνες λύσεις το κίνημα, ιδιαίτερα σε στιγμές που υπάρχει διάθεση για ανακατατάξεις στις συνειδήσεις.

Κάτι τέτοιο ζήσαμε και τον περασμένο Δεκέμβρη.

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ

ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Ο απολογισμός της χρονιάς που πέρασε από την δημοτική αρχή ήταν μία φιέστα μεγάλου βεληνεκούς. Κανονικά ο απολογισμός είναι του δημοτικού συμβουλίου και όχι της πλειοψηφίας. Συζητιέται στο δημοτικό συμβούλιο και παρουσιάζεται σε ανοικτή λαϊκή συνέλευση. Αντ’ αυτού, είχαμε μία προεκλογική φιέστα της παράταξης του κ. Λουκά. Μία βραδιά που ήταν υποχρεωμένοι να παρακολουθήσουν εκτός των στενών ψηφοφόρων και πολύς κόσμος του οποίου του έγινε «στενό» μαρκάρισμα και πίεση ώστε να παραβρεθεί και να γεμίσει η αίθουσα του Τεχνικού λυκείου. Η πραγματικά επαγγελματική κινητοποίηση από το επιτελείο του Λουκά, μας προβληματίζει, από την άποψη ότι έχει δημιουργηθεί λίστα όλων των Λαυριωτών και ένας ιδιόμορφος «μεγάλος αδελφός» ο οποίος ξέρει το κάθε πρόβλημα της κάθε οικογένειας. Αυτό δεν είναι κατά ανάγκη κακό, όμως όταν χρησιμοποιείται ως μηχανισμός εκβιασμού και ρουσφετιού τότε είναι επικίνδυνο και προκλητικό.

Στον χώρο της παρουσίασης μοιράστηκε ο απολογισμός σε πολυτελή φυλλάδιο. Είναι ένα φυλλάδιο πρόκληση από πολλές απόψεις. Αυτό που παρουσιάζεται ως απολογισμός μπορεί να χαρακτηριστεί εκτός θέματος, γιατί πολύ απλά δεν είναι απολογισμός αλλά προϋπολογισμός… Τα «θα» στο φυλλάδιο του απολογισμού είναι περισσότερα από το προεκλογικό φυλλάδιό τους. Γίνεται αναφορά στην χωματερή η οποία συνεχίζει να λειτουργεί, ενώ ακόμα και σήμερα η λυμματολάσπη συνεχίζει να ανακατεύεται με τα σκουπίδια, ενώ η φωτογραφία που συνοδεύει το σχόλιο για το «κλείσιμο» της χωματερής είναι σπάνια, αφού τα σκουπίδια είναι «εξαφανισμένα». Την πραγματική κατάσταση της χωματερής την βλέπουμε καθημερινά. Η προσπάθεια των πολιτών για την προστασία του Εθνικού Δρυμού από τις φωτιές εμφανίζεται ως έργο της Δημοτικής Αρχής, κάτι βέβαια που δεν ισχύει. Στο θέμα της ανακύκλωσης εμφανίζεται το όχημα για την ανακύκλωση ως όχημα του Δήμου κάτι που και πάλι δεν ισχύει. Η αποχέτευση συνεχίζει να είναι προεκλογικό «χαρτί», αφού για τέσσερις τετραετίες κατάφεραν να μην την τελειώσουν και συνεχίζουν να την εμφανίζουν ως το «επόμενο μεγάλο βήμα» της Δημοτικής Αρχής… Το ξεπούλημα της δημοτικής περιουσίας στην ΚΑΠΕΡΟΝΙ εμφανίζεται ως οικολογική επιτυχία…

«Ξέχασαν» στον απολογισμό τους να γράψουν για τις αυξήσεις στα δημοτικά τέλη, στην ύδρευση. Επίσης τους διέφυγε η αύξηση των κεραιών στο τεχνολογικό πάρκο, το κλείσιμο της ΝΕΟΧΗΜΙΚΗΣ η ανεργία που φτάνει το 40%, η συγκρότηση της Δημοτικής Αστυνομίας κ.λ.π.

Το πολυτελές φυλλάδιο είναι πρόκληση για τους κατοίκους που βλέπουν να σπαταλούνε χρήματα για τέτοιους προπαγανδιστικούς σκοπούς. Αν πραγματικά ο χρόνος που πέρασε ήταν θετικός με έργα υπέρ του λαού της περιοχής, δεν θα χρειάζονταν ούτε φιέστες ούτε πολυτελή φυλλάδια, τα έργα θα μίλαγαν μόνα τους. Όταν όμως ένα έργο γίνεται κουτσά στραβά και ακριβοπληρώνεται από τους κατοίκους τότε η παραπληροφόρηση με τέτοιου είδους φιέστες και φυλλάδια είναι αναγκαίες…

ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΝΕΟΧΗΜΙΚΗ

Ανέστειλε την λειτουργία της μονάδας του Λαυρίου η ΝΕΟΧΗΜΙΚΗ. Προφασίστηκε την μη έκδοση άδειας από την Νομαρχία, με αποτέλεσμα 19 συνάδελφοι να περάσουν στην ανεργία. Η εταιρεία είχε ξεκινήσει τις απολύσεις πριν ένα μήνα απολύοντας 4 εργαζόμενους, επικαλούμενη την πτώση της ζήτησης. Πριν να κλείσει το εργοστάσιο η διεύθυνση μοίρασε μία ανακοίνωση στους εργαζόμενους, όπου προκλητικά τους ζητάει να μην ανησυχούν που θα κλείσει το εργοστάσιο γιατί η παραγωγή της θα καλυφτεί από τα άλλα εργοστάσια του ομίλου… Σε ανακοίνωσή του το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου καταγγέλλει την εταιρεία για παράνομες απολύσεις και να σταματήσουν τα παιχνίδια στις πλάτες των εργαζομένων.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να οργανώσουν τον αγώνα τους να μαζικοποιήσουν τα σωματεία τους και να διεκδικήσουν το δικαίωμα στην εργασία και μισθούς που να καλύπτουν της ανάγκες τους. Οι εργαζόμενοι πλήρωναν για χρόνια τα κέρδη της πλουτοκρατίας, να μην πληρώσουν και την κρίση που μόνος υπεύθυνος είναι το κεφάλαιο και οι πολιτικοί του εκπρόσωποι.

Η ανεργία που για χρόνια έχει ριζώσει στην πόλη μας, έρχεται τώρα με την κρίση να γιγαντωθεί ακόμα περισσότερο φτάνοντας το 40%. Το μόνο που έχουν να κάνουν οι άνεργοι είναι να συμμετέχουν στους αγώνες, να οργανωθούν και να αντιπαλέψουν τις πολιτικές που τους καταδίκασαν στην ανεργία. Δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από τις πολιτικές της πλουτοκρατίας που υλοποιούν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τόσο σε γενικό όσο και σε τοπικό επίπεδο.

Έφυγε στα 84 ο αντιστασιακός Πάνος Τζαβέλας

Μεταλαμπάδευσε στις νεότερες γενιές τα τραγούδια της Αντίστασης

Αγωνίστηκε σ’ ολόκληρη τη ζωή του για έναν καλύτερο κόσμο και για την απελευθέρωση της πατρίδας του από του Γερμανούς κατακτητές. Τραυματίστηκε, φυλακίστηκε, έχασε το δεξί του πόδι αλλά έμεινε πιστός στις αρχές του και τον αγώνα του.

Μεταλαμπάδευσε σε χιλιάδες νεότερους ανθρώπους τα ιδανικά και τα τραγούδια της Αντίστασης, δίνοντας κάθε βράδυ και για πολλά χρόνια τον καλύτερό του εαυτό στην μπουάτ «Λήδρα», στην Πλάκα.

Αυτός ήταν, με λίγα λόγια, ο Πάνος Τζαβέλας που έφυγε σήμερα, στα 84, από τη ζωή.

Η αντιστασιακή του δράση

Γεννιέται το 1925 στην Κοζάνη. Όταν ξεσπάει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είναι μαθητής γυμνασίου. Η αντιστασιακή του δράση ξεκινάει με τη γερμανική κατοχή και ξεδιπλώνεται μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ.

Την επόμενη χρονιά εντάσσεται στον ΕΛΑΣ και βγαίνει στο βουνό απ’ όπου μάχεται τον κατακτητή. Ξαναβγαίνει στο βουνό και μετά την απελευθέρωση, μέσα από τις τάξεις του Δημοκρατικού Στρατού.

Τραυματίζεται, συλλαμβάνεται και ακρωτηριάζεται στο δεξί του πόδι. Τα επόμενα χρόνια η ζωή του δοκιμάζεται στα κελιά των φυλακών.

Τρεις φορές σε θάνατο

Δικάζεται τρεις φορές σε θάνατο. Αρρωσταίνει βαριά το 1959 από τη νόσο του Burgen και μεταβαίνει στη Σοβιετική Ένωση για θεραπεία όπου και παραμένει έως το 1965.

Στη Σοβιετική Ένωση θεραπεύεται, σπουδάζει μουσική και γνωρίζει τον μεγάλο μουσικό Ντιμίτρι Σοστακόβιτς.

ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

«Δεν έκανα ποτέ υποχώρηση... »

Μικρή αναφορά στη μεγάλη τραγουδίστρια, που αποχαιρετήσαμε πρόσφατα

«Οι συνεργασίες μου είχαν πάντα και κάποιον άλλο λόγο, εκτός από τον καλλιτεχνικό. Υπήρχε ταύτιση, έστω σε κάποιο βαθμό, ιδεολογική, αισθητική. Και χωρίς να υπερηφανεύομαι δηλώνω ότι δεν έχω κάνει ποτέ ούτε μισή υποχώρηση στη δουλειά μου. Ούτε μισή! Και αυτό το πληρώνω. Υπήρξαν φορές που δεν είχα να καπνίσω τσιγάρο. Αλλά υποχώρηση δεν έχω κάνει. Ούτε μία καλημέρα δεν έχω πει σε κάποιον που δε θέλω να του την πω...».

Η παραπάνω «εξομολόγηση» της Μαρίας Δημητριάδη στο «Ριζοσπάστη» (17/2/2002) αποκαλύπτει το ήθος, την ποιότητα, την αξιοπρεπή και αγωνιστική στάση που σφράγισαν τη ζωή της ασυμβίβαστης τραγουδίστριας με την υπέροχη φωνή, η οποία έφυγε πρόωρα από τη ζωή στις 7 του Γενάρη. Φωνή δυναμική και συνάμα τρυφερή, με μεγάλο ερμηνευτικό εύρος, η Μαρία Δημητριάδη υπήρξε μια από τις σημαντικότερες και πιο εκφραστικές Ελληνίδες τραγουδίστριες. Εβαλε το στίγμα της στο πολιτικό τραγούδι, ερμήνευσε μοναδικά στίχους κορυφαίων ποιητών και δημιουργίες μεγάλων Ελλήνων συνθετών, στρατεύτηκε στο κομμάτι εκείνο της τέχνης που αφουγκράζεται, οραματίζεται, αντιστέκεται στην εκμετάλλευση και το σκοτάδι της καταπίεσης. Στο διάβα της από το τραγούδι μας ψιθύρισε ότι «η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει», μας αποκάλυψε πως «το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είν' ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει», μοιράστηκε μαζί μας την πιο όμορφη «προφητεία» πως «έτσι κι αλλιώς η Γη θα γίνει κόκκινη»... Αντιστάθηκε με τόλμη και παρρησία στην ευκολία και στα κυκλώματα που λυμαίνονται το χώρο της τέχνης, με αποτέλεσμα να βρεθεί αντιμέτωπη με τις αντιξοότητες που δημιουργεί το σύστημα στους καλλιτέχνες που δεν υποτάσσονται στις επιδιώξεις του. Δε λύγισε... Πάντα παρούσα μέσα στα γεγονότα, συνόδευσε με τα τραγούδια της τους εργατικούς - αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες των δεκαετιών '70 - '80, αλλά και αργότερα, μέχρι τέλους, ανταποκρινόμενη στα αγωνιστικά καλέσματα. Τραγουδώντας στις συναυλίες αλληλεγγύης προς τους αγωνιζόμενους και διωκόμενους λαούς, στους απεργιακούς αγώνες, στα μπλόκα των αγροτών. Με πίστη στο όραμα μιας δίκαιης κοινωνίας, συμπορεύτηκε με το ΚΚΕ, στηρίζοντας τις θέσεις του και παλεύοντας μαζί του, ενώ στις τελευταίες δημοτικές εκλογές συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο της «Συμπαράταξης για την Αθήνα» με επικεφαλής τον Σπύρο Χαλβατζή.

Συγκλονιστικές ερμηνείες

Τι να πρωτοπούμε για την πορεία στο τραγούδι αυτής της φωνής, που συγκλόνισε ερμηνεύοντας καταλυτικά, δραματικά, υπέροχα την ποίηση των Ναζίμ Χικμέτ και Βολφ Μπίρμαν, που μελοποίησε ο Θάνος Μικρούτσικος στα «Πολιτικά Τραγούδια» (1975); `Η και τις επόμενες συνεργασίες της με τον συνθέτη, στους αξεπέραστους δίσκους «Καντάτα για τη Μακρόνησο» (βασισμένη στον «Πέτρινο Χρόνο» του Ρίτσου) - «Σπουδή σε ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι», στην εξεγερμένη «Φουέντε Οβεχούνα», στα «Τροπάρια για Φονιάδες», όπου ζωντανεύουν οι μορφές των Τσε Γκεβάρα, Ρόζας Λούξεμπουργκ, Καρυωτάκη, Πλουμπίδη, στα «Τραγούδια της Λευτεριάς» σε στίχους Μπρεχτ, Αναγνωστάκη, Ρίτσου, Φώντα Λάδη, Αλκη Αλκαίου...

Η ίδια, πριν από επτά χρόνια, μας έδινε ένα περίγραμμα αυτής της συναρπαστικής διαδρομής: Ξεκίνησε να τραγουδά από παιδί. Στα 16 της χρόνια έκανε δίσκο, τα «Κορίτσια στον Ηλιο» του Σταύρου Ξαρχάκου. Μετά ήρθε ο «Ηλιος ο Πρώτος» και το «Χρονικό» του Γιάννη Μαρκόπουλου. Στο ενδιάμεσο είχε γνωρίσει τον Μίκη Θεοδωράκη, που τον είχαν σε κατ' οίκον περιορισμό. Κάνανε συνέχεια πρόβες... Δισκογραφεί το «Ενα πρωινό η Παναγιά μου» του Ξαρχάκου και μετά συναυλίες με τον Θεοδωράκη σε όλο τον κόσμο, για δύο χρόνια... Ακολούθησαν δίσκοι της με τους Γιάννη Γλέζο, Νίκο Μαμαγκάκη. Ηδη έχει γνωρίσει τον Θάνο Μικρούτσικο, που έπαιζε πιάνο σε μια μπουάτ, τους «Δον Κιχώτες». Μετά τη μεταπολίτευση (1975) κάνει και τον πρώτο του δίσκο, τα «Πολιτικά Τραγούδια», με τα οποία ξεκίνησε η δημιουργική συνεργασία τους. Ακολούθησαν η «Καντάτα για τη Μακρόνησο», «Φουέντε Οβεχούνα», «Τροπάρια για φονιάδες», «Τα τραγούδια της λευτεριάς». Χαρακτηριστικό το γεγονός ότι από την κασετίνα των οκτώ δίσκων με τα πολιτικά τραγούδια του συνθέτη που έβγαλε η «Λύρα», πριν λίγα χρόνια, στους πέντε τραγουδάει μόνο η Μαρία Δημητριάδη. Μετά από κάποια χρόνια, κάνει πάλι συναυλίες με τον Μίκη, τον Μαρκόπουλο... Δισκογραφικά συνέχισε με το «Δελτίο καιρού», με τραγούδια πολλών συνθετών σε πρώτη εκτέλεση, τα «Λιανοτράγουδα» του Θεοδωράκη, τον πρώτο δίσκο του Γιώργου Σταυριανού, την «Ελένη» του Χατζιδάκι, το «Εμπάργκο» του Μικρούτσικου, με άλλους τραγουδιστές, κ.ά. Μετά από το '90-'91 και δύο πολύ μεγάλες περιοδείες με τον Μίκη, άρχισε να αποτραβιέται. Ακολούθησαν δύο χρόνια δουλειάς της στο Βελιγράδι, την περίοδο του εμπάργκο. Εκανε συναυλίες κι ένα δίσκο, που με τη βοήθεια του υπουργείου Πολιτισμού της πρώην Γιουγκοσλαβίας, τα έσοδά του πήγαν για τους πρόσφυγες. Δύο χρόνια πηγαινοερχόταν στη Γιουγκοσλαβία... Τελευταία δισκογραφική της δουλειά ήταν οι «Δον Κιχώτες» των Παρασκευά Καρασούλου (στίχοι) και Θοδωρή Οικονόμου (μουσική).

Τι τη σημάδεψε σ' αυτή την πορεία; Οπως έλεγε, πολύ σημαντική ήταν η στιγμή της γνωριμίας της με τον Μίκη Θεοδωράκη, που από μικρό παιδάκι και λόγω οικογένειας ήταν το ίνδαλμά της. Επίσης, η συνεργασία της με τον Θάνο Μικρούτσικο και η γνωριμία της με τον Μάνο Χατζιδάκι, που τον θεωρούσε τον «πιο σταθερό, πιο ιδεολόγο, άνθρωπο που είχε αμετακίνητες αρχές».

Μέσα στα γεγονότα

Οσο για τη σύνδεσή της με το πολιτικό τραγούδι, έλεγε: «Αυτές είναι ετικέτες που στις βάζει ο κόσμος για πολλούς λόγους. Μπορεί την ίδια ετικέτα να σου τη βάλει και για καλό και για κακό. Εμένα μου έβαλαν την ετικέτα πολιτική τραγουδίστρια για κακό, τις εποχές που το πολιτικό τραγούδι ήταν υπό διωγμόν. Τη δεκαετία '70-'80 μέχρι αυγά στο κεφάλι έφαγα από διάφορους αντιδραστικούς. Στο Κιλκίς μας πετούσαν πέτρες... Κάναμε πολιτική δουλειά, καθώς οι συναυλίες μας δεν ήταν μόνο καλλιτεχνικά γεγονότα αλλά και μέσο πάλης. Πηγαίναμε στη Λάρυμνα πρωί πρωί, χειμώνα, σε ένα σινεμά καλοκαιρινό και τραγουδούσαμε. Κάθε Κυριακή πρωί τραγουδούσαμε σε κινηματογράφους της Αθήνας για απεργούς, παρόλο το ξενύχτι της προηγούμενης νύχτας στις μπουάτ. Το "πολιτική τραγουδίστρια" σήμαινε λοιπόν μέσα στα γεγονότα... Ομως, μετά το '80 έγινε βρισιά. Δηλαδή, εσύ είσαι πολιτική τραγουδίστρια, έξω από εδώ. Δε θα τραγουδήσεις άλλο, τελείωσες. Κι έχανα το τρένο της ευκολίας, του να ελίσσεσαι... Δεν υπάρχουν, λοιπόν, ετικέτες. Υπάρχουν ερμηνευτές. Μόνο έτσι μπορείς ν' αφήσεις στίγμα. Και βέβαια πρέπει να έχεις και πολύ καλή φωνή...».

Με τη δική της εξαιρετική φωνή τραγούδησε για «τους ανθρώπους που εξακολουθούν να έχουν οράματα. Που είναι ρομαντικοί, ιδεολόγοι, που πολεμάνε έστω για ένα ψίχουλο δικαιοσύνης, που κρατάνε σταθερές τις αρχές τους... Για όλους αυτούς, που τελικά είναι πολλοί...». Και παρότι αναγνώριζε πως «ο εχθρός αυτή τη στιγμή είναι πολύ δυνατός», μέσα στο τούνελ της σκοτεινιάς των καιρών μας έβλεπε το ελπιδοφόρο φως: «Αν δεν το έβλεπα θα είχα αυτοκτονήσει εδώ και μια δεκαετία. Ενα μικρό ξύπνημα χρειάζεται. Να καταλάβουμε ότι κάτι μπορεί να γίνει. Να καταλάβουν οι σεισμοπαθείς ότι είναι ακόμη στα κοντέινερς. Αυτοί που βγαίνουν το πρωί στην τηλεόραση και παραπονιούνται και το βράδυ τρέχουν να δουν τον Μπιγκ Μπράδερ και να κοιμηθούν στη δυστυχία τους. Πρέπει να καταλάβουν στην πραγματικότητα τι συμβαίνει. Για σκέψου να το καταλάβαιναν και έλεγαν όλοι αυτοί που είναι στα κοντέινερς και στις σκηνές "εμείς φεύγουμε από εκεί! Μαζεύουμε τα συμπράγκαλά μας, πάμε στο Σύνταγμα και λέμε βάλτε μας σε σπίτια". Ο κόσμος όμως είναι αποχαυνωμένος, ακόμη και ο δυστυχής. Πρέπει να ξυπνήσουν οι δυστυχείς...».

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΛΑΥΡΙΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΥΡΜΗΓΚΙ!!

Γράφει ο Τάσος Γιαννόπουλος του Ιωάννη.

Υπάρχει μία κατηγορία Μυρμηγκιών, που μετά από κάποια ηλικία βγάζουν φτερά, αλλά μόλις ανέβουν λίγο ψηλά πέφτουν κάτω και σκοτώνονται. Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΛΑΥΡΙΟΥ τώρα που προβιβάστηκε και ανέβηκε σε υψηλότερη κατηγορία μήπως κινδυνεύει να γκρεμίσει το όνομά του και να το χάσει – να το αλλάξει; Ακούγονται κάποιοι ψίθυροι (ευτυχώς όμως που ο πρόεδρος του συλλόγου είναι Νεαπολιτάκι-Δισεγγόνι).

Αλλά εκείνοι που το ονειρεύονται να ξέρουν ότι αυτή η ομάδα ΔΕΝ είναι συνηθισμένη ποδοσφαιρική ομάδα. Είναι από τα χρόνια τα παλιάένας σύλλογος που είναι συγχρόνως και πολιτιστικός και επιμορφωτικός και αλληλεγγύης και προσφοράς και απ’ όλα και συντέλεσε ώστε όλη η Συνοικία να είναι μια μεγάλη οικογένεια. Και όταν συναντιόνται οι Νεαπολίτες λένε καλημέρα ΞΑΔΕΛΦΕ, γεια σου ΞΑΔΕΛΦΕ, διότι πράγματι όλοι αισθάνονται ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ μεταξύ τους, μέχρι τώρα.

Μεροκαματιάρηδες από το 1926 και στην συνέχεια οι νεαροί ιδρυτές-παίκτες. Κατευθείαν από την Γαλαρία στην προπόνηση και κατευθείαν από την οικοδομή στο ματς.

Ήσαν λίγοι-ελάχιστοι αυτοί που ήξεραν γράμματα, όμως ήσαν ΟΛΟΙ μορφωμένοι-ΠΟΛΥ ΜΟΡΦΩΜΕΝΟΙ, διότι είχαν ΟΛΟΙ σε μεγάλο βαθμό τις Ανθρώπινες Αξίες, όπως ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ-ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ-ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑ-ΠΡΟΣΦΟΡΑ-ΣΕΒΑΣΜΟ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΛΤΡΟΥΙΣΜΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑ, ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΟΛΗ.

Έχω στο σπίτι μου μία τρόμπα ποδηλάτου, που ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ φούσκωνε τις 2 μπάλες του (αυτές με τα κορδόνια) από γεννησιμιού της ομάδας μέχρι και μετά από τον πόλεμο. Την κρατάω σπίτι μου «ιερό κειμήλιο». Όμως και ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως, ΟΛΟΙ ΟΙ ΝΕΑΠΟΛΙΤΕΣ έχουν σπουδαιότερο κειμήλιο: ΒΑΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΙΜΗΛΙΟ ΧΑΡΑΓΜΕΝΟ ΜΕ 2 ΛΕΞΕΙΣ «ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΛΑΥΡΙΟΥ».

ΤΑ JUMBO ΑΠΟΛΥΟΥΝ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΟΡΓΑΝΩΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

Στα καταστήματα JUMBO δίνεται μεγάλη ταξική πάλη τις τελευταίες μέρες. Εργαζόμενοι και το σωματείο τους αγανακτισμένοι από την τρομοκρατική απόλυση συναδέλφου τους επειδή τόλμησε να απεργήσει, έχουν συσπειρωθεί και παλεύουν την επαναπρόσληψή του.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Στην απεργία που είχε γίνει το Δεκέμβρη, ένας συνάδελφος από τα καταστήματα JUMBO και συγκεκριμένα στο κατάστημα της Βάρης, τόλμησε να απεργήσει… Αυτό η εταιρία δεν το ανέχθηκε και προχώρησε στην απόλυση του συνάδελφου. Η απάντηση από το σωματείο εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, ήταν άμεση. Με αποκλεισμό του καταστήματος, ανάγκασαν την εργοδοσία να επαναπροσλάβει τον συνάδελφο. Μετά από 10 μέρες και αφού έπεσε στην αντίληψη τους ότι ο συνάδελφος προσπαθούσε να οργανώσει σωματείο, τον πλησίασαν και προσπάθησαν να τον δωροδοκήσουν, δίνοντας του 50000 ευρώ για να υπογράψει την οικιοθελή αποχώρησή του. Ο συνάδελφος αρνήθηκε, με αποτέλεσμα να απολυθεί και να χρησιμοποιήσουν τρομοκρατικά μέσα, του τύπου, «ξέρουμε που μένεις, ξέρουμε που δουλεύει η αδελφή σου» κ.λ.π Το σωματείο εμποροϋπαλλήλων και όλα τα σωματεία ιδιωτικών υπαλλήλων (και του Λαυρίου) και το ΠΑΜΕ απέκλεισαν για τρεις ώρες 12 καταστήματα JUMBO στις 17 Γενάρη και 14 το Σαββάτο 24 Γενάρη. Στο δεύτερο αποκλεισμό έγινε μήνυση από τους διευθυντές όλων των αποκλεισμένων JUMBO για εκφοβισμό. Η αστυνομία υπερασπιζόμενη την εργοδοσία προσπάθησε να κάνει συλλήψεις. Στο JUMBO της Παιανίας στο τέλος του αποκλεισμού η αστυνομικές δυνάμεις προσπάθησαν να συλλάβουν δύο συνάδελφους. Η αντίδραση των ταξικών δυνάμεων ήταν άμεση και κάνοντας αλυσίδες απέτρεψαν τις συλλήψεις. Αποτέλεσμα της προσπάθειας των τμημάτων καταστολής να κάνουν συλλήψεις, ήταν να παραμείνει το κατάστημα κλειστό μέχρι το απόγευμα. Μετά την παρέμβαση του Βουλευτή του ΚΚΕ Γιάννη Γκιόκα, οι δυνάμεις καταστολής πήραν τα στοιχεία του και έφυγαν άπραγοι. Το σωματείο εμποροϋπαλλήλων Αθήνας προχώρησε και αυτό σε μήνυση κατά της εργοδοσίας για απειλή κατά της ζωής του συναδέλφου.

Οι ταξικές δυνάμεις θα συνεχίσουν με ακόμα πιο μαζικές και πολύμορφες εκδηλώσεις για να επιβάλουν την επαναπρόσληψη του συνάδελφου. Να πούμε εδώ ότι η εργοδοσία έχει θορυβηθεί από την οργανωμένη άμεση αντίδραση των ταξικών δυνάμεων σε οποιαδήποτε απόλυση. Οι επιτυχίες με επαναπροσλήψεις σε πολυεθνικές όπως τα carfoyr-μαρινόπουλος και αλλού έχουν δώσει δύναμη στις συνεπείς δυνάμεις.

ΒΡΗΚΑ ΤΟΝ ΕΝΟΧΟ!!

Το Σαββάτο 28 Μάρτη, είχα ακούσει ότι μία μη κυβερνητική οργάνωση και άλλοι φορείς, θα έκαναν μία σημαντική κίνηση. Για μία ώρα σε πολλές χώρες του κόσμου θα έσβηναν τα φώτα. Ονομάστηκε «η ώρα της γης». Δεν το είχα πάρει «ζεστά», όταν όμως είδα την διαφήμιση, που έδειχνε τον μεγάλο κολοσσό, την κόκα κόλα, να σβήνει την μεγάλη φωτιζόμενη πινακίδα, δείχνοντας έτσι την κοινωνική ευθύνη που της αναλογεί, συγκινήθηκα. Είπα, δεν μπορεί ένας κολοσσός να υποκλίνεται στην «ώρα της γης» και εγώ να κάθομαι στο φωτισμένο μου, σπίτι. Θα ήμουν αχάριστος. Έπρεπε να κάνω και εγώ κάτι για την σωτηρία του πλανήτη. Όλες τις μέρες, η εύστοχη διαφήμιση με έπεισε ότι έχω και εγώ ευθύνη που καταστρέφεται ο πλανήτης. Έτσι ήμουν αποφασισμένος να σβήσω τα φώτα για μία ολόκληρη ώρα. Τα είχα φροντίσει όλα, μπαταρίες για τον φακό και το ραδιόφωνο, κεριά και σουβλάκια για να περάσει «ρομαντικά» η μία ώρα χωρίς φως. Κάτι όμως μου είχε διαφύγει, ένας αστάθμητος παράγοντας που με έβγαλε από τα ρούχα μου. Δεν ήταν άλλος από την δυόμιση χρονών κόρη μου. Ναι καλά διαβάσατε, όταν έσβησα το φως έκλεγε γιατί φοβόταν, της άναψα τον φακό, μα τίποτα. Αναγκάστηκα να αμαρτήσω και άναψα το φως. Μόλις όμως το άναψα, άρχισε να κλαίει γιατί ήθελε να φάει, λες και το είχε προγραμματίσει να μου σπάσει τα νεύρα. Αναγκαστικά, άναψα και την κουζίνα για να φτιάξω κρέμα. Αυτό όμως που με εξαγρίωσε, ήταν που ήθελε να φάει την κρέμα βλέποντας τα «ΖΟΥΖΟΥΝΙΑ» στο DVD. Εκείνη την ώρα μου ήρθε να την πετάξω από το παράθυρο. Ένιωθα ότι είχα αποτύχει, δεν μπόρεσα να συμβάλω στην σωτηρία του πλανήτη. Όμως εκείνη την ώρα μου πέρασε μία ιδέα. «Ναι, αυτό είναι, πως δεν το έχουν σκεφτεί τα μεγάλα μυαλά του πλανήτη; Αυτοί που ευθύνονται για την καταστροφή του πλανήτη είναι τα παλιόπαιδα!! Θα πάρω αμέσως την μη κυβερνητική οργάνωση να της το πω και μάλιστα μου ήρθε στο μυαλό το νέο σύνθημα που θα πρέπει να ακούγεται από την οργάνωση: «Σώστε την αρκούδα, σκοτώστε τα παιδία»!!! Έτσι αγαλλίασε η ψυχή μου, μπορεί τα φώτα να μην κατάφερα να τα σβήσω, όμως βρήκα τον ένοχο!!.

Αλλά για να πούμε την αλήθεια, ούτε συγκινήθηκα από τον κολοσσό που έσβησε την ταμπέλα, ούτε με έπεισαν οι διαφημίσεις ότι έχω ευθύνη, ούτε βέβαια με εκνεύρισε η κόρη μου, γιατί πολύ απλά δεν έσβησα το φως. Γιατί; Γιατί ξέρω τον πραγματικό ένοχο, που δεν είναι άλλος από τον σάπιο καπιταλισμό και την ανισόμετρη ανάπτυξη της οικονομίας. Γιατί όλα αυτά τα παιχνιδάκια των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων γίνονται με σκοπό να ξεφορτώσουν από τις πλάτες των πολυεθνικών, τα περιβαλλοντικά εγκλήματα και να τα φορτώσουν στον λαό. Να πείσουν τον λαό ότι είναι αναγκαία η «πράσινη οικονομία» με σκοπό την αύξηση των κερδών του κεφαλαίου. Γιατί αν έπαιρνα μπαταρίες και κεριά θα στοιχίζανε πιο πολύ από το να άναβα μία ώρα το φως…

Και κάτι άλλο, αυτή η Μ.Κ.Ο πόσα χρήματα πήρε από επιδοτήσεις από κοινοτικά κονδύλια –λεφτά των λαών της Ευρώπης - και πλήρωσε τις διαφημίσεις; Μήπως η σπατάλη σε τηλεοπτικό χρόνο ήταν περισσότερο καταστροφική για το περιβάλλον από ότι να άναβαν για μία ώρα τα φώτα;…

Ένας οικολόγος με ταξική συνείδηση.

«Εξαρτημένως»… ανεξάρτητοι

Ο περασμένος Δεκέμβρης ήταν πολύ έντονος. Η δολοφονία του μικρού Αλέξανδρου δημιούργησε μεγάλο σοκ σε όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες και τους νέους της χώρας.

Η δολοφονία του δε συντελέστηκε σε κάποια διαδήλωση, σε κάποιο ποδοσφαιρικό ή άλλο επεισόδιο για να λειτουργήσει δικαιολογητικά ο λεγόμενος κοινωνικός αυτοματισμός του τύπου «τι δουλειά είχε ένας μαθητής σε τέτοια πράγματα»

Ούτε ήταν ο Αλέξανδρος μέλος κάποιας οργάνωσης ή οπαδός «θύρας» για να κατηγορηθεί ή παινευτεί γι αυτό! Συνυπολογίζοντας το γεγονός πως η δολοφονία του συντελέστηκε κατά τη διάρκεια μιας απλής βόλτας, ήταν λογικό το ότι όλοι το ένιωσαν δικό τους παιδί , αφού σε μια τέτοια βόλτα θα μπορούσε να ήταν το οποιοδήποτε παιδί του οποιουδήποτε ανθρώπου!

Όλα αυτά είχαν αποτέλεσμα να ξεσπάσει μια μεγάλη αγανάκτηση που κρυβόταν σε τμήματα του λαού και της νεολαίας.

Από ένα σημείο κι έπειτα όμως, ένα φάσμα ετερόκλητων πολιτικών δυνάμεων που άρχιζε από αυτό του «ανεξάρτητου», ή «αντιεξουσιαστικού» «χώρου», μέχρι του εξαρτημένου από την ευρωπαϊκή πολιτική ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, του κόμματος δηλαδή που περισσότερο από κάθε τι άλλο θεωρεί τον ευρωπαϊκό μονόδρομο ως λύση σε όλα τα ζητήματα, όλοι αυτοί λοιπόν από ένα σημείο κι έπειτα συναγωνίζονταν μεταξύ τους για το ποιος θα «φανεί» περισσότερο σ όλα αυτά τα γεγονότα, να μιλήσει για … «εξέγερση», για τη νεολαία , την οποία τις άλλες ημέρες λησμονούν. Αρκετά και τα ΜΜΕ ηλεκτρονικά και μη, που έπραξαν το ίδιο! Τυχαία; Δεν ξέρω! Όμως η Ελευθεροτυπία έδινε το σύνθημα και οι άλλοι ακολουθούσαν. Τόσο ανεξάρτητα!

Μέσα σ όλα αυτά και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ (και άλλοι για να μην τους αδικούμε) θαύμασαν αυτή τη «μεγαλειώδη» «νεανική εξέγερση»,βάζοντας στην ίδια μοίρα τους πράγματι εξεγερμένους νεαρούς με όλους εκείνους τους κάθε λογής προσωπιδοφόρους – ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΥΣ - που έκαναν όντως φιλότιμες προσπάθειες να προβοκάρουν και να ξεστρατίσουν αυτόν τον αγώνα σπάζοντας και κλέβοντας.

Κάποιοι μάλιστα –στελέχη του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ - έφτασαν στο σημείο να υπερηφανεύονται γιατί όπως εκείνες τις ημέρες έλεγαν ανάγκασαν ουσιαστικά σε άτακτη φυγή – διάλυση «στα στενά της Αιόλου» τις δυνάμεις του ΚΚΕ που βρέθηκαν απέναντι στις… υπέρτερες δυνάμεις τους τη Δευτέρα 8 του Δεκέμβρη 2008, μετά τη συγκέντρωση που πραγματοποίησε το ΚΚΕ στην Ομόνοια.

Αυτά λέγονταν και γράφονταν από περισπούδαστους αναλυτές «της ανανεωτικής αριστεράς» σε διάφορα ΜΜΕ και σε διάφορα site (προσωπικά τα διάβασα σε site του ΣΥΝ της Ζακύνθου).

Πέρα του ότι λένε και στην προκειμένη περίπτωση ψέματα, διότι οι δυνάμεις του ΚΚΕ εκείνη την ημέρα απέδειξαν ότι μπορούν, έχουν την πειθαρχία, την αντοχή, την υπομονή και τη δύναμη, να αντιμετωπίζουν δύσκολες και σύνθετες καταστάσεις, γιατί ανήκουν σε ένα κόμμα που έχει κατακτήσει την ωριμότητα να δρα και να σκέφτεται σωστά, που δεν κοιτάει την εικόνα αλλά την ουσία.

Το ΚΚΕ λοιπόν εκείνη τη νύχτα απέφυγε μια μεγάλη προβοκάτσια που είχε στηθεί από τις δυνάμεις καταστολής ένστολες και κουκουλοφορεμένες.

Όμως από τα λεγόμενά τους βγαίνει και το ποιόν θεωρούν οι ίδιοι ως αντίπαλο.

Στο ίδιο site,(του ΣΥΝ Ζακύνθου) και σε άλλα παρόμοια, λίγες μέρες πριν τα συγκεκριμένα γεγονότα, είχαν καταγγείλει ότι το ΠΑΜΕ στη Θεσσαλονίκη προσπάθησε με απαράδεκτο τρόπο (χρησιμοποιώντας βία) να πάρει το μητρώο μελών του Συνδικάτου Ιματισμού Βορείου Ελλάδας και να ματαιώσει τις εκλογές του. Μάλιστα ανέφερε πως και στελέχη του ΚΚΕ πρωτοστάτησαν στα «επεισόδια»αναμασώντας μάλιστα την κεντρική προπαγάνδα του ΣΥΝ και της Αυγής για προσωπική εμπλοκή στα «επεισόδια» της βουλευτού του κόμματος με τον προσωπικό οδηγό και …φρουρό της!!!

Τι κι αν μ αυτό το τελευταίο θα πρέπει να γελούσαν σίγουρα και σημερινοί βουλευτές του ΣΥΝ / ΣΥΡΙΖΑ , που στο παρελθόν ήταν και βουλευτές του ΚΚΕ και γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι βουλευτές μας δεν έχουν προσωπικούς οδηγούς , πολύ περισσότερο δεν έχουν προσωπικούς φρουρούς! Τουλάχιστον θυμάμαι ότι ο Θανάσης ο Λεβέντης αλλά και ο νυν πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκος Αλαβάνος στη περιοχή της Λαυρεωτικής μόνοι τους έρχονταν , άντε με τη συνοδεία κάποιου συντρόφου τοπικού που γνώριζε την περιοχή και τους δρόμους.

Βεβαίως θα θεωρούνταν περιττό να ρωτηθούν αυτοί που έλεγαν, από τη Ζάκυνθο και αλλού, όλα αυτά και για τη Θεσσαλονίκη και για την Αθήνα, αν είχαν άμεση γνώση των γεγονότων ή απλώς αναπαρήγαγαν κάτι που είχε γραφτεί ή ειπωθεί αλλού! Σε αυτή την περίπτωση όμως είναι διπλά εκτεθειμένοι. Τέλος αν υποθέσουμε ότι αυτά που τα ΜΜΕ και τα site έλεγαν για τη Θεσσαλονίκη ήταν αλήθεια και οι ίδιοι τα χαρακτήριζαν ως τραμπουκισμούς, τότε πώς χαρακτηρίζονται τα όσα με υπερηφάνεια λένε για το ότι έτρεψαν σε άτακτη φυγή στα στενά της Αιόλου, τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τη δολοφονία του μικρού Αλέξανδρου, του ΚΚΕ στην Ομόνοια!!!

Τελειώνοντας, έρχεται από μόνο του το ερώτημα: «Μετά από όλα αυτά και άλλα που δεν είναι του παρόντος, πώς μπορεί να έχουν οι ίδιοι που τα λένε και τα γράφουν την απορία , τη γνώμη ή και την απαίτηση να τους έχει κάποιος εμπιστοσύνη για αξιόπιστους συνομιλητές ή συνεργάτες;

ΑΠΕΡΓΙΑ 2 ΑΠΡΙΛΗ 2009

2009-03-25T14:27:00.003+02:00

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 2 ΑΠΡΙΛΗ 10:30Π.Μ ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΜΕΤΑΛΛΩΡΥΧΩΝ

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Η ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΛΕΣΜΑ

2009-02-05T14:03:00.001+02:00

Κυριακή 15 Φλεβάρη 18:00 μ.μ στο Πολιτιστικό Κέντρο Λαυρίου

Θέμα συζήτησης: Οι αιτίες της κρίσης, η ανεργία και η απάντηση του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος

Συνάδελφε, εργαζόμενε, άνεργε.

Η κρίση που προσπαθούν να την φορτώσουν στις πλάτες των εργαζομένων, είναι πρόβλημα που το γεννά νομοτελειακά ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, δηλαδή η εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης από το κεφάλαιο. Η υπερσυσσώρευση κεφαλαίων και η υπερπαραγωγή καταναλωτικών προϊόντων, τα οποία μένουν απούλητα, μιας και δεν υπάρχει αγοραστική δύναμη από τους εργαζόμενους για να τα καταναλώσουν, δημιουργεί την αλυσιδωτή αντίδραση ανακατανομής της αγοράς «ακόμα πιο μεγάλη μονοπώληση» και νέες στρατιές ανέργων. Όσοι μιλάνε για «καζινοκαπιταλισμό» ή για «κόλντεν μπόι» προσπαθούν να θολώσουν τα νερά και να αθωώσουν το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα.

Η κρίση του συστήματος, ξεκαθαρίζει το τοπίο και φαίνονται καθαρά οι δύο δρόμοι. Ο ένας είναι ο δρόμος της υποταγής που λέει ότι την κρίση πρέπει να την πληρώσουν οι εργαζόμενοι, αυτός δηλαδή που μας δείχνουν καθημερινά, η κυβέρνηση, τα κόμματα της πλουτοκρατίας και συμβιβασμένες ηγεσίες του συνδικαλιστικού κινήματος. Ο άλλος δρόμος είναι αυτός της υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας στην εργασία της υπεράσπισης των συμβάσεων εργασίας, της διεκδίκησης αιτημάτων που να καλύπτουν τις ανάγκες μας. Είναι ο δρόμος της προοπτικής που οδηγεί σε μία κοινωνία όπου η ανάπτυξη θα είναι προς όφελος όλων των ανθρώπων της εργασίας και του μόχθου. Μην τον βλέπεις μακρινό αυτό τον δρόμο. Όλοι μαζί μπορούμε να μικρύνουμε την απόσταση.

Τον πρώτο δρόμο για να τον ακολουθήσεις δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα, απλός θα περιμένεις να έρθει η σειρά σου -αν δεν έχει έρθει είδη- να πάρεις θέση στην στρατιά ανέργων ή στην καλύτερη των περιπτώσεων να χάσεις μισθολογικά και άλλα δικαιώματα.

Τον δεύτερο δρόμο που εμείς σου προτείνουμε είναι ο μόνος τρόπος να μην πληρώσεις την κρίση και χρειάζεται να κάνεις βήματα μπροστά. Πρέπει η οργάνωση των εργαζομένων να ισχυροποιηθεί, τα σωματεία να μαζικοποιηθούν και αποφασισμένοι όλοι μαζί να καταφέρουμε να υποχρεώσουμε την πλουτοκρατία και όσους την στηρίζουν σε υποχώρηση.

Να απαιτήσουμε να πληρώσουν την κρίση αυτοί που την δημιούργησαν

Η γραμματεία Λαυρεωτικής του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου σε καλεί σε σύσκεψη-εκδήλωση την Κυριακή 15 Φλεβάρη 18:00 μ.μ στο πολιτιστικό κέντρο Λαυρίου με θέμα: ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΤΙΣ ΚΡΙΣΗΣ, Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ.

Ήρθε η ώρα να κάνεις ένα βήμα μπροστά. Μην ακολουθείς τον δρόμο που θέλουν οι βιομήχανοι και οι τραπεζίτες. Στήριξε την προσπάθεια οργάνωσης του μετώπου.

Με συναδερφικούς χαιρετισμούς, η γραμματεία του Π.Α.ΜΕ

ΙΣΡΑΗΛ-ΗΠΑ-ΕΕ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΛΑΥΡΙΟΥ

2009-01-06T15:31:00.003+02:00

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ

Το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου, καταγγέλλει και καταδικάζει με αγανάκτηση και αποτροπιασμό το νέο έγκλημα του Ισραήλ που συντελείται τώρα πάλι σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού. Τεράστιες ευθύνες γι’ αυτή την νέα εγκληματική δολοφονική ενέργεια του Ισραήλ έχει πρώτα και κύρια η ισραηλινή κυβέρνηση, αλλά ανάλογες ευθύνες έχουν και οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που με τις αντιπαλαιστινιακές και φιλοϊσραηλινές πολιτικές τους ενθαρρύνουν και υποθάλπουν την ισραηλινή επιθετικότητα.

Το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου καταδικάζει όλους αυτούς τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς της νέας ισραηλινής δολοφονικής επίθεσης.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους της περιοχής να δείξουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στους Παλαιστίνιους με:

· Την μαζική συμμετοχή στις αντιιμπεριαλιστικές, πολύμορφες εκδηλώσεις, ξεκινώντας από την Τετάρτη 7 Γενάρη και στην συναυλία που θα πραγματοποιηθεί στην πλατεία εθνικής αντιστάσεως 6:00μ.μ

· Την προσφορά τους –κυρίως σε φάρμακα- που μπορούν να κάνουν φέρνοντας τα στα γραφεία του Εργατικού Κέντρου καθημερινά 8 π.μ εώς 2μ.μ (Μητροπούλου 49-51 εμπορικό κέντρο Βαλλή)

Το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη του στο δοκιμαζόμενο Παλαιστινιακό λαό, απαιτώντας:

à Να σταματήσουν άμεσα οι ισραηλινές επιθέσεις ενάντια στους Παλαιστινίους και να καταδικάσει η διεθνής κοινότητα το Ισραήλ.

à Να αποσυρθούν άμεσα τα Ισραηλινά στρατεύματα κατοχής και οι Ισραηλινοί έποικοι από τα Παλαιστινιακά εδάφη.

à Παλαιστίνη ελεύθερη ανεξάρτητη με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

Μην σηκώνεσαι από τον καναπέ σου

μην ταράζεσαι από το θέαμα

συγνώμη αν σου προσβάλαμε την αισθητική.

Κάτσε και γίνε ένα με τον φονιά

Δεν είναι δύσκολο να γίνεις συνένοχος

απλά πες ότι και ο δολοφονημένος, δεν μπορεί, σε κάτι θα έφταιξε

Κάτσε και δικαιολόγησε, αυτόν που σκοτώνει αθώους

δεν είναι δύσκολο να τον δικαιολογήσεις

Απλά συνέχισε να μην κάνεις τίποτα…

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΛΑΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΣΕ ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

2008-12-31T20:09:00.002+02:00

ΓΙΑ ΔΕΣ ΠΟΙΟΙ ΜΙΛΟΥΝΕ ΓΙΑ ΠΡΟΟΔΟ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΟΥΚΑ

ΚΑΙ Δ.Ε.Α.Λ (Αντώνη Κωστάλα)

Ο Δήμαρχος κ. Λουκάς και η Δημοτική Επιχείρηση (Αντώνης Κωστάλας), μέσα από την εφημερίδα τους «ΕΣ ΛΑΥΡΙΟΝ τα σπουδαία», βάλθηκαν να κάνουν το ίσιο στραβό. Προσπάθησαν να μας πείσουν ότι η «επένδυση» της ΚΑΠΕΡΟΝΙ είναι η σωτηρία όλων μας. Βέβαια επικοινωνιακά μπορεί να φαίνεται καλή η κίνηση της προπαγάνδας των θέσεών τους, αλλά αν κάποιος διαβάσει προσεκτικά τις θέσεις τους μπορεί να βγάλει γρήγορα συμπέρασμα. Και πια είναι αυτά; Επειδή η προσωπική τους οικονομική άνεση και η δημιουργία μίας ομάδας «ευκατάστατων» διαπλεκόμενων ανθρώπων, γύρω από τις καρέκλες της εξουσίας, τους έχει αποκόψει από τα βιώματα και προβλήματα του λαού του Λαυρίου, σχεδιάζουν το μέλλον της πόλης με βάση τις προσδοκίες που μπορεί να έχουν μεσοαστικά και αστικά στρώματα της κοινωνίας. Φαινομενικά βέβαια και για λόγους επικοινωνιακούς μπορεί να «λυπούνται» και να χτυπάνε φιλικά τον άνεργο και μερικώς απασχολίσιμο στην πλάτη δήθεν ότι συμπάσχουν και κάνουν ότι μπορούν, αλλά ο χορτασμένος τον πεινασμένο δεν τον σκέφτεται…

Ας δούμε όμως δύο-τρία ζητήματα από τις τοποθετήσεις τους, που αποδεικνύουν ότι ο τρόπος που λειτουργούν επιβεβαιώνει τα παραπάνω. Ο Δήμαρχος σε ένα σημείο λέει: «Αν επικρατούσε η άποψη να μην ανοίξουν (DIA, METRO ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ) σημειώστε πρώτον μείον 80 θέσεις εργασίας, δεύτερον απαντήστε από πού θα ψώνιζε χιλιάδες κόσμος και τρίτον αν το Λαύριο χωρίς αυτά τα καταστήματα παρείχε υπηρεσίες σύγχρονης πόλης ή χωριού»

Και απαντάμε στη πρώτη σημείωση, για τις θέσεις εργασίας. Αυτά τα μαγαζιά όντως πολλοί εναντιώθηκαν για να μην γίνουν, δεν λέει όμως την αλήθεια, γιατί τα καταστήματα αυτά χτύπησαν μόνο τα μικρά μπακάλικα και μίνι μάρκετ. Έκλεισαν αρκετά, μερικά άντεξαν και άντεξαν για ένα και βασικό λόγω, γιατί την περίοδο κρίσης που πέρασε και περνάει η κοινωνία του Λαυρίου μετά την μεγάλη αποβιομηχάνιση, ο άνεργος οικογενειάρχης πήγαινε και πηγαίνει μέχρι σήμερα στο μπακάλικο και ψωνίζει γάλα για τα παιδιά του, με δανικά. Μήπως οι DIA, METRO, ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ δίνουν με μπουλέτο; Στη δεύτερη σημείωση, από ότι φαίνεται μιλάει για τους χιλιάδες του καλοκαιριού και όχι για τους Λαυριώτες, μιας και πριν να ανοίξουν αυτά τα καταστήματα ψωνίζαμε χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Στη τρίτη σημείωση, δείχνει την προσωπική του φιλοδοξία να γίνουμε μεγαλούπολη, χωρίς τις ανάλογες υποδομές. Ένα όμως που δεν αναφέρει είναι τα προβλήματα που δημιούργησαν και οι χώροι που επιλέχθηκαν να γίνουν αυτά τα καταστήματα, μέσα στο κέντρο της πόλης, χωρίς χώρους στάθμευσης κάτι που το έθιγαν συνεχώς αυτοί που εναντιώνονταν στις συγκεκριμένες επενδύσεις.

Παρακάτω αναφέρει για αυτούς που διαφωνούσαν και έβαζαν διάφορα επιχειρήματα «Πέστε μου τι από όλα αυτά έγινε; Πόσα μαγαζιά έκλεισαν; Πόσοι καταστράφηκαν; Πόσες πολυεθνικές ήρθαν;» Στο πρώτο και δεύτερο ερώτημα απαντήσαμε παραπάνω τους λόγους που έμειναν ελάχιστα σε λειτουργία και όσα δεν έχουν κλείσει ακόμα, θα κλείσουν σύντομα μιας και τα παιδιά των συγκεκριμένων μικρομεσαίων (μπακάλικα μίνι μάρκετ) δεν θα συνεχίσουν την συγκεκριμένη δουλειά γιατί δεν έχει «ψωμί». Στο τρίτο ερώτημα, όντως δεν ήρθαν ακόμα οι πολυεθνικές, γιατί έπρεπε να γίνουν οι αλλαγές χρήσης γης. Τώρα που οι κυβερνήσεις και οι δημοτικές αρχές προχώρησαν την αλλαγή, δεν θα αργήσουν να πλακώσουν οι πολυεθνικές.

Παρακάτω σημειώνει « Οι ίδιες φωνές ακούγονται και σήμερα για κάθε επένδυση που ξεκινά. Αφανισμός, καταστροφή πουλημένοι. Οι λέξεις αυτές ποτέ δεν έφυγαν από το στόμα τους. Λες και ρίζωσαν στο μυαλό τους μια για πάντα. Λες και δεν άλλαξαν οι εποχές. Λες και είμαστε χωριό και Βαλκάνια.»

Κάποιος πρέπει να τον πληροφορήσει ότι 20 χρόνια τώρα το μόνο που βλέπουν οι εργαζόμενοι-άνεργοι της πόλης μας είναι αφανισμός της εργασίας και καταστροφικές πολιτικές για την ζωή τους από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και από την αντιλαϊκή διαχείριση των Δημάρχων του δικομματισμού. Είναι προφανές ότι η λέξη πουλημένοι, δεν πρόκειται να ξεριζωθεί από το μυαλό του καταπιεσμένου όσο συνεχίζεται η κοροϊδία από τις πολιτικές που εξυπηρετούν τα μονοπώλια. Επίσης, ως δάσκαλος πρέπει να ξέρει ότι η χώρα μας είναι στα Βαλκάνια…

Συνεχίζοντας και μιλώντας για συντεχνιακά συμφέροντα μας ενημερώνει ότι: «με πιάνει θλίψη εννιά μήνες να βλέπω μια πλατεία που χωράει χιλιάδες να κυκλοφορούν 5-6 άτομα. Με πιάνει θλίψη να βλέπω μέσα στα καταστήματα να κυκλοφορούν μόνο οι ιδιοκτήτες. Ας δοκιμάσουμε λοιπόν. Ας τολμήσουμε να φέρουμε κόσμο. Το Λαύριο δε θα ζει μόνο τα καλοκαίρια.» Πράγματι η πλατεία είναι άδεια και αυτό γιατί με τις πολιτικές τους όλα αυτά τα χρόνια καταδίκασαν τον λαό της πόλης στην ανεργία και στην εποχιακή απασχόληση. Κάνοντας τα χατίρια των πολυεθνικών δεν άφησαν να αναπτυχθούν βιοτεχνίες και βιομηχανίες μικρής όχλησης, για να αλλάξει η χρήση της γης και από βιομηχανική να γίνει τουριστική. Όσο για τους ιδιοκτήτες των μαγαζιών της πλατείας, σε λίγο καιρό –αν γίνουν οι «επενδύσεις» που προωθεί- δεν θα τον πιάνει θλίψη μιας και θα έχουν βάλει λουκέτο…

Μετά από όλα αυτά μας λέει: «Έχουμε ανάγκη να έρθουν επισκέπτες διότι αν δεν έρθουν τότε κινδυνεύουμε πραγματικά μα αφανισμό» Αυτό σημαίνει ότι τελικά ο μόνος στόχος της Δημοτικής αρχής είναι ο τουρισμός και οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα αποκλείεται. Βέβαια υπάρχει και το στοιχείο της τρομοκρατίας και του εκβιασμού. Να πούμε όμως εδώ ότι δεν καταφέρανε οι πολιτικές τους τόσα χρόνια να μας αφανίσουν, θα μας αφανίσει τώρα η απώλεια της επένδυσης της ΚΑΠΕΡΟΝΙ;

Έχοντας χάσει κάθε μέτρο συνεχίζει και υποστηρίζοντας την απόφαση για «νέου τύπου» ανάπτυξη λέγοντας «…οι επισκέπτες που θα έρθουν θα βοηθήσουν τα εισοδήματά μας. Όταν έρχεται μια επένδυση έρχεται η ανάπτυξη και ευνοημένοι είμαστε όλοι, άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο.» Το ζήτημα στην ανάπτυξη είναι από ποιον για ποιον. Επένδυση από μονοπωλιακούς ομίλους φέρνει ανάπτυξη μόνο στα κέρδη τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ανάπτυξη που είχαμε τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας στην οποία μεγάλωνε το ΑΕΠ, μεγάλωνε η πίτα, αλλά οι εργαζόμενοι έβλεπαν τα εισοδήματά τους να συρρικνώνονται. Έτσι και εδώ τα μονοπώλια θα κερδίσουν με το παραπέρα κτύπημα των εργασιακών σχέσεων. Είναι αυταπάτη αυτό που σερβίρουν ρεφορμιστές και οπορτουνιστές ότι μπορούν να ευημερούν τα κέρδη των μονοπωλίων και να περνάει καλά ο εργαζόμενος. Αυτό που συχνά λένε «ο άνθρωπος πάνω από τα κέρδη» είναι ουτοπικό μιας, ή κέρδη θα υπάρχουν ή κάλυψη κοινωνικών αναγκών και τα δύο είναι ανέφικτα.

Και αφού έχει κάνει τα αδύνατα, δυνατά για να μας πείσει ότι το μέλλον μας στηρίζεται στην ΚΑΠΕΡΟΝΙ , ότι οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη θα σημάνει τον αφανισμό της πόλης, τελειώνει λέγοντας «Ακόμα και αν αποτύχει θα έχουμε καταφέρει με χρήματα του επενδυτή να αποκαταστήσουμε αυτό τον τεράστιο όγκο σκουριών.» Τη να το κάνεις όμως αφού θα έχουμε εξαφανιστεί;…

Περνώντας τώρα στην ενημέρωση της ΔΕΑΛ (Αντώνης Κωστάλας), αναμασάτε η ίδια επιχειρηματολογία που έχει ο Δήμαρχος και δεν θα στηθούμε πολύ.

Καταρχήν, ο τρόπος με τον οποίο προσπάθησαν να πάρουν την πλειοψηφία στο Δ.Σ της ΔΕΑΛ θέλει πολύ συζήτηση. Ο εκπρόσωπος του Εργατικού Κέντρου (Παναγιώτης Μπαφίλιας) παραιτήθηκε, χωρίς να του έχει ζητηθεί από την νέα διοίκηση του Εργατικού Κέντρου. Προσπαθώντας να δικαιολογήσει την παραίτηση είπε ότι δεν είχε έρθει ο κ. Λάππας μέλος του Δ.Σ με αποτέλεσμα και να ψήφιζε την πλειοψηφία θα είχε η πρόταση που ήταν υπέρ της επένδυσης. Αφού παραιτήθηκε, ήρθε ο κ. Λάππας ο οποίος ψήφισε αρνητικά αλλά δεν είχε σημασία αφού είχε ήδη παραιτηθεί ο Μπαφίλιας. Εδώ πρέπει να δώσουν εξηγήσεις, ειδικά ο Μπαφίλιας ο οποίος αφού όπως δήλωνε έπρεπε να παραιτηθεί για λόγους ευθιξίας, γιατί μία εβδομάδα μετά συμμετείχε στην ΔΕΥΑΤΗΛ ως εκπρόσωπος του Εργατικού Κέντρου (χωρίς να γνωρίζει η διοίκηση του Ε.Κ ότι η ΔΕΥΑΤΗΛ έχει Δ.Σ και ότι θα πάει ) και ψήφισε τον προϋπολογισμό χωρίς να παραιτηθεί. Αυτά ως προς τον τρόπο ψήφισης ο οποίος «βρωμάει»…

Επειδή παραπάνω λέμε ποιοι είναι υπεύθυνοι για την ανεργία, να μην απαντήσουμε στα γελοία επιχειρήματα που αναμασάει η ΔΕΑΛ. Να προχωρήσουμε όμως στο σημείο όπου σημειώνει: «Ζητήσαμε με επιστολή μας στον εμποροεπαγγελματικό σύλλογο και την Διοίκηση του Εργατικού Κέντρού να συμμετέχουν στην αντιπροσωπεία που θα επισκεφτεί αντίστοιχα χωριά στην Ιταλία από την εταιρία που τα κατασκεύασε. Σκοπός αυτής της επίσκεψης ήταν να έχουν οι επαγγελματίες πλήρη εικόνα και να συζητήσουν με τους αντίστοιχους συλλόγους και συνδικάτα των περιοχών. Δυστυχώς Αρνήθηκαν,» Εδώ λέει την μισή αλήθεια, γιατί όντως ζήτησε από τους φορείς να πάνε στην Ιταλία, αλλά δεν λέει ότι αυτό το ταξίδι αποφασίστηκε μετά την ψήφιση στο Δημοτικό Συμβούλιο. Οπότε είναι ένα ταξίδι χωρίς ουσία μιας και θα πάνε να δούνε το τι θα γίνει και όχι αν πρέπει να γίνει. Να πούμε όμως εδώ ότι οι εργαζόμενοι δεν χρειάζονται ταξίδια αναψυχής για να δουν πως λειτουργούν τα μονοπώλια. Βιώνουν καθημερινά τα αποτελέσματα της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης που συντελείτε από τους μονοπωλιακούς ομίλους.

Παρακάτω λέει άλλο ένα ψέμα ότι η θέση του Εργατικού Κέντρου είναι να μην γίνει καμία επένδυση. Το Εργατικό Κέντρο είπε ότι ο χώρος που επιλέχθηκε για να γίνει η επένδυση είναι ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και ότι υπάρχουν αρκετοί χώροι να γίνουν επενδύσεις. Ζήτησε να επανέρθει η χρήση με την οποία αγόρασαν οι «επενδυτές» δηλαδή ΒΙΠΑ-ΒΙΟΠΑ και να γίνουν Βιοτεχνίες και βιομηχανίες χαμηλής όχλησης. Μάλλον αυτά δεν τα έπιασε η κασέτα…

Να σημειώσουμε εδώ ότι ο αγώνας ο δικός μας κρίνεται καθημερινά στους δρόμους του αγώνα, εκεί που εργάζεται και κατοικεί η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Ο συλλογικός μας αγώνας είναι η απάντηση στην πολιτική τους. Συντεχνιακά συμφέροντα και προσωπικές φιλοδοξίες που προσπαθούν να μας επιρρίψουν ξέρουν ότι δεν υπάρχουν. Αν κάποιος προσπαθήσει μέσα στην διάρκεια της πάλης να επωφεληθεί, το κίνημα έχει την εμπειρία την ικανότητα και την ανάλογη μνήμη που απαιτείτε, ώστε να παραμερίσει τέτοια στοιχεία, που όπως αποδεικνύει το πρόσφατο παρελθόν τα αγκαλιάζουν οι αντίπαλοι του κινήματος και τα αναδεικνύουν ως πρωτοκλασάτα στελέχη τους. Αν και μερικές φορές του δημιουργούν προβλήματα, πάντα όμως οι πόρτες μένουν ανοιχτές…

Κλείνοντας αυτή την κριτική πάνω στις διαστρεβλώσεις που υπήρξαν, να θυμίσουμε σε αυτούς τους κυρίους που ως όψιμοι υπερασπιστές της «προόδου» και της «διαφυγής προς το μέλλον», δεν είναι άμοιροι ευθυνών. Είναι από τους κύριους υπεύθυνους που την περίοδο της μεγάλης αποβιομηχάνισης, καθοδήγησαν το κίνημα σε αδιέξοδα. Είναι αυτοί που κύριο σύνθημα το ’90-‘92 είχαν το «αέρα, αέρα να φύγει η χολέρα» και «δεν θα κατέβουν οι μαύρες σημαίες και οι εξέδρες από την πλατεία εάν δεν λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας». Μόλις όμως έφυγε από την κυβέρνηση η ΝΔ και ήρθε το ΠΑΣΟΚ λύθηκαν τα προβλήματα γι’ αυτούς, όχι όμως για τον λαό. Ως μαγείας εξαφανίστηκαν τα προβλήματα και μαζί τους οι μαύρες σημαίες και οι εξέδρες, όμως η ανεργία έμεινε στο 40%. Τώρα 20 χρόνια μετά και αφού στον Δήμο είναι οι ίδιοι πάνω από τα μισά χρόνια, προκαλούν όταν μιλάνε για πρόοδο ή στασιμότητα, όταν είναι αυτοί οι οποίοι με τις πολιτικές τους συντήρησαν την φτώχεια και την ανέχεια. Δεν έχουν το δικαίωμα να καταγγέλλουν άλλους για στασιμότητα όταν εκμεταλλεύτηκαν την ανεργία και την ανέχεια, ως μηχανισμό ομηρίας, για να αγκιστρωθούν στην καρέκλα της εξουσίας.

ΣΥΡΙΓΟΣ ΒΑΛΣΑΜΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟΥ

ΚΕΝΤΡΟΥ ΛΑΥΡΙΟΥ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΡΥΜΟΥ

2008-12-05T15:18:00.004+02:00

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ

ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΡΥΜΟΥ ΣΟΥΝΙΟΥ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΔΡΥΜΟ ΣΟΥΝΙΟΥ

Προς:

Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας

Bουλή των Ελλήνων

Κοινοβουλευτικές ομάδες ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ

Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης

ΥΠΕΧΩΔΕ

Υπουργείο Πολιτισμού

Υπουργείο Εσωτερικών

Οργανισμό Αθήνας

Περιφέρεια Αττικής

Νομαρχία Αν. Αττικής

Πυροσβεστική Υπηρεσία Λαυρίου

Δασαρχείο Λαυρίου

Δήμο Λαυρίου

Δήμο Κερατέας

Κοινότητα Αγ. Κωνσταντίνου

Κατοίκους Λαυρεωτικής

Αθηναϊκό και Τοπικό Τύπο.

Οι παρακάτω φορείς, σωματεία, σύλλογοι και δημοτικές παρατάξεις της Λαυρεωτικής σε σύσκεψη που έγινε στις 10 Νοέμβρη του 2008 στο Πολιτιστικό Κέντρο Λαυρίου, αποφασίσαμε την δημιουργία επιτροπής αγώνα για την υπεράσπιση του Εθνικού Δρυμού Σουνίου. Με αυτήν την επιτροπή αγώνα σκοπό έχουμε την οργάνωση όλων όσων εναντιώνονται στα σχέδια της Δημοτικής Αρχής Λαυρίου για μετατόπιση του πυρήνα του Εθνικού Δρυμού. Θα είναι ένα κοινό μέτωπο το οποίο θα προσπαθήσουμε να πάρει ευρύτερη μορφή, γιατί ο Εθνικός Δρυμός Σουνίου δεν είναι υπόθεση μόνο μίας δημοτικής Αρχής, η κάποιων τοπικών φορέων, αλλά όλων των Πολιτών της χώρας.

Η προσπάθεια για αλλαγή του ΠΔ του 1974 που όριζε τον Δρυμό Σουνίου, ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου, αφού η μελέτη που έχει γίνει από εταιρία για λογαριασμό του Δήμου είναι γνωμοδοτική προς τα αρμόδια Υπουργεία και ο οποιοσδήποτε θίγεται από τα «νέα» όρια που θέτει η μελέτη θα μπορεί να επέμβει και να τα αλλάξει. Η συγκεκριμένη μελέτη αποδείχτηκε «λάστιχο», αφού μετά από ενστάσεις του Κοινοτάρχη του Αγ. Κωνσταντίνου, τα «νέα» όρια που έθετε η μελέτη μεταφέρθηκαν λίγο πιο έξω από τα οικόπεδα της Κοινότητας… Εάν επιτύχουν τα σχέδια της Δημοτικής Αρχής για την μετατόπιση του Πυρήνα του Εθνικού Δρυμού, θα σημάνει την αρχή του τέλους για τον τελευταίο πνεύμονα της Αττικής . Όλοι ξέρουμε τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που προσβλέπουν σε μία τέτοια εξέλιξη, ώστε να τους «απελευθερωθούν» εκτάσεις που τις θεωρούν «φιλέτα».

Καταγγέλλουμε την αδιαφορία των κυβερνήσεων, οι οποίες δεν πήραν κανένα μέτρο υπεράσπισης του δασικού μας πλούτου. Άφησαν τα ιδιωτικά συμφέροντα να αναπτύσσονται εις βάρος των δασών. Με την πολιτική τους, άνοιξαν την όρεξη σε κάθε επίδοξο καταπατητή, με σωρεία αποχαρακτηρισμών και με μόλις ένα αναδασωμένο στρέμμα στα έντεκα καμένα. Είναι συνειδητή και διαχρονική πολιτική επιλογή, η ανυπαρξία φύλαξης του Εθνικού Δρυμού από καταπατήσεις και παράνομες κατασκευές.

Δηλώνουμε προς όλους τους αρμόδιους, ότι η Επιτροπή Αγώνα, θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να μην καταστραφεί ο τελευταίος πνεύμονας της Αττικής.

Ο Εθνικός Δρυμός Σουνίου Ανήκει σε όλο τον λαό, δεν είναι εμπόρευμα είναι λαϊκή περιουσία.

Η Επιτροπή Αγώνα για την προστασία του Εθνικού Δρυμού Σουνίου

ΑΠΑΙΤΕΙ:

1. Να σταματήσει κάθε προσπάθεια μετατόπισης των ορίων του Πυρήνα του Εθνικού Δρυμού. Να παρθούν μέτρα για την προστασία όχι μόνο του πυρήνα αλλά και της περιφέρειάς του.

2. Την άμεση ανάκληση της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου, αφού δεν έχει ζητηθεί η γνώμη του από κανέναν αρμόδιο φορέα.

3. Να μην δημιουργηθεί φορέας διαχείρισης του Δρυμού από τον Δήμο και μάλιστα μέσα από την Σύμπραξη Δημόσιου και ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Η προστασία του Δρυμού μπορεί να γίνει με την κάλυψη των αρμόδιων υπηρεσιών (Δασαρχείο, Πυροσβεστική, Αρχαιολογική Υπηρεσία) με μόνιμο προσωπικό.

ΣΩΜΑΤΕΙΑ-ΦΟΡΕΙΣ ΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ

1. ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

2. ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ

ΣΩΜΑΤΕΙΑ

3. ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΑΥΡΙΟΥ

4. ΕΜΠΟΡΟΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΒΙΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «Ο ΕΡΜΗΣ»

5. ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

6. ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

7. ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΑΣ ΛΑΥΡΙΟΥ (ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ)

8. ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΩΝ ΛΑΥΡΙΟΥ

9. ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΤΩΝ ΛΑΥΡΙΟΥ

10. ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΥ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ

11. ΕΤΑΙΡΙΑ ΜΕΛΕΤΩΝ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

ΣΥΛΛΟΓΟΙ

12. ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΞΟΡΑΪΣΤΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

13. ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

14. ΕΞΟΡΑΪΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «Η ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΑ»

15. ΕΞΟΡΑΪΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ»

16. ΕΞΟΡΑΪΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΕΓΡΕΝΩΝ ΣΟΥΝΙΟΥ

17. ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ «Ο ΜΙΘΙΔΡΑΤΗΣ»

18. ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΑΥΡΙΟΥ

ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ: ΑΠΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΠΟ ΤΗΝ ΕΚΑΝΑΝ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ

2008-10-20T17:49:00.003+03:00

Κ.Ο.Β ΛΑΥΡΙΟΥ

Ανακοινωση

ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΤΟΠΟΣ

ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΚΑΤΑΠΑΤΗΤΕΣ

ΚΑΝΑΝΕ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ!!

Οι καταπατητές του Ιστορικού Τόπου της Μακρονήσου, ενθαρρυμένοι από τα σχέδια της κυβέρνησης και των επιχειρηματιών για αλλαγή χρήσης γης στο μαρτυρικό νησί και για εγκατάσταση ανεμογεννητριών, πήραν «φόρα». Μετά την μετατροπή των σοζόμενων ιστορικών κτηρίων που τα έχουν μετατρέψει σε στάβλους, μπήκαν στο κτήριο όπου στεγαζόταν το διοικητήριο του στρατοπέδου και το μετέτρεψαν σε σπίτι τους. Το Διοικητήριο όπως και οι φούρνοι του νησιού είχαν ανακαινισθεί πριν μερικά χρόνια με σκοπό να γίνουν μουσειακοί επισκέψιμοι χώροι ώστε να αναδειχθεί η ιστορία του κολαστηρίου και να μάθουν οι νέοι την βαρβαρότητα των Αμερικάνων και Άγγλων Ιμπεριαλιστών καθώς και των ντόπιων εκφραστών τους.

Την 1/11/1995 δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης το Προεδρικό Διάταγμα που καθόριζε τις χρήσεις γης και τους περιορισμούς δόμησης στο νησί. Με βάση αυτό το διάταγμα το νησί χωρίστηκε σε τρεις ζώνες, στις οποίες απαγορεύτηκε ρητά και κατηγορηματικά: «α) Η κατάτμηση γης. β) Η λατόμευση και η εξόρυξη, επιτρεπομένης μόνο της αναγκαίας για τη λήψη προϊόντων αναστήλωσης των μνημείων του νησιού. γ) Η ιχθυοκαλλιέργεια, η κτηνοτροφία, το κυνήγι. δ) Η εκτέλεση τεχνικών έργων υποδομής, υπερτοπικού χαρακτήρα (εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού, εναπόθεσης και επεξεργασίας στερεών αποβλήτων, λιμενικές εγκαταστάσεις, αεροδρόμια), επιτρεπομένης μόνο της εκτέλεσης έργων υποδομής που εξυπηρετούν τις επιτρεπόμενες με το παρόν διάταγμα χρήσεις. ε) Η τοποθέτηση κάθε είδους διαφημίσεων και φωτεινών επιγραφών. στ) Η κυκλοφορία οχημάτων, εκτός δύο (2) μόνο ταξί για τις ανάγκες των επισκεπτών». Στο νησί η μόνη οικονομική δραστηριότητα που επιτρέπεται από το Προεδρικό Διάταγμα είναι η μελισσοκομία, «χωρίς κτιριακές εγκαταστάσεις, με εναπόθεση μόνο κυψελών».

Η υποβάθμιση του Ιστορικού Τόπου δεν είναι τυχαία. Το Μακρονήσι έχει μπει καιρό τώρα στο στόχαστρο των «οικολόγων» καπιταλιστών που στο όνομα της «πράσινης οικονομίας» θέλουν να πλουτίσουν εκμεταλλευόμενοι την αιολική ενέργεια. Συνοδοιπόροι στην προσπάθεια των καπιταλιστών για αλλαγή χρήσης στον ιερό βράχο είναι οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ οι οποίες δεν πήραν κανένα μέτρο για την προστασία των μνημείων, κλείνουν τα μάτια στην συνεχιζόμενη υποβάθμιση και προωθούν την αλλαγή χρήσης γης. Από το 2000 το ΥΠΕΧΩΔΕ στα πλαίσια του προγράμματος «Ολυμπισμός-Πολιτισμός» προσπάθησε να αλλάξει την χρήση γης με σκοπό να γίνουν στο νησί συνεδριακά κέντρα και αθλητικές εγκαταστάσεις. Από κοντά και τοπικοί άρχοντες όπως ο Δήμαρχος της Κέας ο οποίος προωθεί σχέδια για αλλαγή του ΠΔ ώστε να μπουν στο νησί οι επιχειρηματίες. Με αυτό το σκεπτικό διοργανώνει ημερίδα με σκοπό την αιολική ενέργεια και την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στη Μακρόνησο.

Η ουσία είναι ότι οι κυβερνήσεις της πλουτοκρατίας, θέλουν να μην υπάρχει ούτε ίχνος από την ιστορία του νησιού, θέλουν να εξαφανιστεί κάθε κτήριο, κάθε σημάδι των εξόριστων, αγωνιστών που σήκωσαν το ανάστημά τους στο τέρας του ιμπεριαλισμού και βγήκαν ιδεολογικά νικητές, νίκησαν αυτό που φάνταζε ανίκητο. Ξέρουν ότι αυτός ο φάρος της ελπίδας και της προοπτικής της νίκης των λαών, είναι εμπόδιο στα σχέδια τους για να παρουσιάσουν ως μονόδρομο την πολιτική τους και το «δέσιμο» στον ιμπεριαλιστικό μηχανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γι’ αυτούς τους λόγους δεν υπάρχει πουθενά στα σχολικά βιβλία η ιστορία του μαρτυρικού νησιού.

Καλούμε τους εργαζόμενους, άνεργους, συνταξιούχους να αντισταθούν και να μην επιτρέψουν το έγκλημα, ειδικότερα καλούμε τον Λαυριώτικο Λαό που και να ήθελαν να τους αποκρύψουν την αλήθεια δεν μπόρεσαν, γιατί η ιστορία τους «φώναζε» μέσα από τα πέτρινα ματωμένα γράμματα που φαίνονταν από το νησί και «φώναζαν» «μην ξεχνάτε!!», να αγωνιστεί ως εμπροσθοφυλακή στην υπεράσπιση της αλήθειας, της αξιοπρέπειας, του πανανθρώπινου συμβόλου αντίστασης.

Καλούμε την κυβέρνηση που εφαρμόζει την αντιλαϊκή-ταξική πολιτική εναντίον του Ελληνικού λαού και την θεωρεί «νόμιμη» άρα και …«ηθική» να εφαρμόσει το ΠΔ που είναι νόμιμο και πραγματικά ηθικό.

Κ.Ο.Β ΛΑΥΡΙΟΥ

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 2008

ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΔΡΥΜΟ ΣΟΥΝΙΟΥ

2008-07-14T22:52:00.002+03:00

Κοινοβουλευτική Ομάδα

Λεωφ. Ηρακλείου 145, 14231 ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ

Τηλ. 2102592213 2102592105 2102592258 fax 2102592155

e-mail ko@voulikke.gr http://wwwkke.gr/

Γραφεία Βουλής 2103708169 fax 2103707410

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους Υπουργούς ΠΕΧΩΔΕ, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Πολιτισμού.

Θέμα: Για τον Εθνικό Δρυμό Σουνίου.

Κύριοι υπουργοί,

Ο Εθνικός Δρυμός Σουνίου είναι από τους τελευταίους πνεύμονες της Αττικής. Έχει το 50% του πευκοδάσους της Αττικής και εκτείνεται σε 26000 στρέμματα. Από τα 26000στρέμματα τα 7000 είναι απολύτου προστασίας (πυρήνας) και καλύπτει εκτός του πευκοδάσους και αρκετούς αρχαιολογικούς χώρους.

Τα «κροκοδείλια δάκρυα» της κυβέρνησης για το περιβάλλον δεν μπορούν να κρύψουν την σκοπιμότητα της ανεπάρκειας της συνολικής προστασίας του εθνικού δρυμού. Ενώ έχουν επισημανθεί κατ’ επανάληψη τα κενά στο Δασαρχείο και την πυροσβεστική Λαυρίου, η κυβέρνηση δεν παίρνει κανένα μέτρο ενίσχυσης με μόνιμο προσωπικό, αλλά και τον ανάλογο τεχνολογικό εξοπλισμό. Τα χρήματα που δίνονται για την πυροπροστασία δεν μπορούν να καλύψουν ούτε στο ελάχιστο τα τεράστια κενά.

Τα κενά έχουν ως αποτέλεσμα την μη διάνοιξη των δασικών δρόμων μέχρι και τα τέλη Μάη, κάτι που έπρεπε να έχει γίνει μέχρι το τέλος Μάρτη. Ενώ η πυρασφάλειά του δρυμού έχει παραχωρηθεί στην ουσία στον εθελοντισμό. Η πυροσβεστική υπηρεσία δεν μπορεί να καλύψει με επάρκεια την όλη περιοχή και σε περίπτωση πυρκαγιάς φεύγουν από την περιοχή όλα τα οχήματα σε μεγάλες αποστάσεις και παραμένει μόνο ένα!.

Στις 29 Μάη ήρθε στο δημοτικό συμβούλιο του Λαυρίου μία περιβαλλοντική μελέτη η οποία έχει σκοπό όχι την διεύρυνση του πυρήνα αλλά την μεταφορά του. Η συγκεκριμένη μελέτη, όπως είπε ο δήμαρχος έγινε με περιβαλλοντικούς αλλά και οικονομικούς όρους και όπως αποκάλυψε το ΥΠΕΧΩΔΕ περιμένει πως και πως αυτή την μελέτη γιατί θέλει την μετατόπιση του πυρήνα του εθνικού δρυμού για να περάσει ο μεγάλος περιφερειακός δρόμος του Λαυρίου που θα καταλήγει στο Σούνιο. Η μεταφορά του πυρήνα του δρυμού εξυπηρετεί και άλλα οικονομικά συμφέροντα που κατά καιρούς έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Η μελέτη η οποία ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία στο Δημοτικό Συμβούλιο του Λαυρίου είναι γνωμοδοτική και αποστέλλεται στα υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και ΠΕΧΩΔΕ με έτοιμο προσχέδιο ΠΔ στο οποίο γίνεται λόγος για αλλαγή του ΠΔ του 1974.

Ο Εθνικός Δρυμός Σουνίου πρέπει να προστατευτεί στην ολότητά του. Να γίνουν οι απαιτούμενες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, στην Πυροσβεστική και το Δασαρχείο και να επανδρωθούν με τον απαιτούμενο τεχνολογικό εξοπλισμό. Με ευχολόγια και εθελοντισμούς δεν μπορεί να προστατευτεί. Ο πυρήνας να μην μετατοπιστεί και η πιθανότητα διεύρυνσής του να εξεταστεί με βάση επιστημονικά δεδομένα.

ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ οι Υπουργοί.

1. Έχουν σχέση το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ΠΕΧΩΔΕ ή Πολιτισμού με τη συγκεκριμένη μελέτη;

2. Τι μέτρα προτίθεται να πάρει η κυβέρνηση, ώστε ο Εθνικός Δρυμός του Σουνίου να προστατευτεί από καταπατητές και εμπρηστές. Προτίθεται να πάρει όλα τα μέτρα ώστε να παραμείνει (και πιθανά να διευρυνθεί) ο πυρήνας του Εθνικού Δρυμού Σουνίου;

3. Τι συγκεκριμένα μέτρα θα παρθούν για την ουσιαστική αύξηση του μόνιμου προσωπικού της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και του Δασαρχείου, ώστε να υπάρχει πλήρη προστασία του Εθνικού Δρυμού; .

Οι βουλευτές

Γιάννης Γκιώκας

Κώστας Καζάκος

Λίλα Καφαντάρη

Διαμάντω Μανολάκου

Γιώργος Μαυρίκος

Ευα Μελά

2008-07-01T18:00:00.002+03:00

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ

ΤΑ ΔΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΛΑΪΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ

ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ

ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ ΤΟΝ ΠΥΡΗΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΥΠΕΧΩΔΕ!!

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗΣ ΤΟΥ ΔΡΥΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ.

Την Παρασκευή 30 Μάη ήρθε προς έγκριση στο Δημοτικό Συμβούλιο η περιβαλλοντική μελέτη, για την μεταφορά του πυρήνα του Εθνικού Δρυμού Σουνίου. Η όλη μελέτη είναι στηριγμένη όχι στην πραγματική προστασία του Δρυμού, αλλά σε διάφορα οικονομικά συμφέροντα, τα οποία κατ’ επανάληψη έχουν κάνει προσπάθειες για μεταφορά ή αποχαρακτηρισμό του Δρυμού. Η δημοτική αρχή έκανε δεκτή την μελέτη. Για ακόμα μία φορά απέδειξε ότι η πολιτική της είναι επικίνδυνη για τα συμφέροντα του λαού του Λαυρίου. Ο Δήμαρχος στην προσπάθειά του να υποστηρίξει την μελέτη, είπε ότι το ΥΠΕΧΩΔΕ περιμένει πως και πως την έγκριση της μελέτης για να μπορέσει να περάσει τον περιφερειακό δρόμο του Λαυρίου που θα καταλήγει στο Σούνιο. Μία ακόμα απόδειξη ότι η μελέτη έγινε να εξυπηρετήσει τις φιλοδοξίες των κεφαλαιοκρατών στην περιοχή του Δρυμού.

Το Δημοτικό Συμβούλιο ψήφισε τελικά κατά πλειοψηφία την περιβαλλοντική μελέτη, για την μεταφορά του πυρήνα του Εθνικού Δρυμού. Η μελέτη μπορεί να ονομάζεται περιβαλλοντική, αλλά μόνο τέτοια δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Από τα λεγόμενα του Δημάρχου, η μελέτη δεν έμεινε μόνο στα περιβαλλοντικά ζητήματα – που μόνο σε αυτά κανονικά έπρεπε να μείνει – αλλά πείρε υπόψην της οικονομικά συμφέροντα!!. Ο κύριος λόγος για την μεταφορά του πυρήνα, όπως δηλώνουν, είναι ο απεγκλωβισμός των κατοίκων της Αγριλέζας. Είναι όμως αυτός ο πραγματικός λόγος; Μάλλον όχι, ή μάλλον είναι ένας από τους λόγους. Ο Δήμαρχος στη προσπάθειά του να πείσει τους συμβούλους για την αναγκαιότητα της μεταφοράς του πυρήνα, είπε ότι το ΥΠΕΧΩΔΕ περιμένει πως και πως την μεταφορά του, ώστε να περάσει ο περιφερειακός δρόμος του Λαυρίου που θα καταλήγει στο Σούνιο!!. Μόνοι τους λοιπόν αποκαλύπτουν ότι η μεταφορά του πυρήνα είναι ενταγμένη σε ένα γενικότερο σχέδιο υποβάθμισης του δρυμού, ώστε να αναπτυχθούν τα διάφορα επιχειρηματικά συμφέροντα, που θα χρησιμοποιήσουν τον φυσικό πλούτο ως εμπόρευμα!!

Αυτή η συνεχής προσπάθεια της δημοτικής αρχής, για την μεταφορά της απολύτου προστασίας περιοχής του δρυμού είναι επικίνδυνη και καταστροφική για όλο τον δρυμό αφού τον υποβαθμίζει αμφισβητώντας την αξία του ως δρυμού και ανοίγει τις ορέξεις στους ιδιοκτήτες γης που βρίσκονται σε αυτή την περιοχή, οι οποίοι θεωρούν ότι σε λίγο καιρό τα αυθαίρετα θα έχουν ρεύμα.

Ο Δρυμός του Σουνίου είναι ο τελευταίος πνεύμονας της Αττικής (ειδικότερα μετά την καταστροφή της Πάρνηθας). Ο δρυμός καλύπτει μία έκταση 27000 στρεμμάτων, από τα οποία τα 7500στρέμματα είναι απολύτου προστασίας (πυρήνας) Η προστασία του είναι ζωτικής σημασίας για την τους κατοίκους της περιοχής. Την αξία του, σαν πνεύμονας και κοινωνικό αγαθό, την ξέρει πολύ καλά το κεφάλαιο και γι’ αυτό γίνονται προσπάθειες να υποβαθμιστεί και να γίνει εμπόρευμα που θα τους φέρνει κέρδη. Πρωτοπόρος στην διαμόρφωση των συνθηκών, ώστε το κεφάλαιο να μπει στην διαδικασία εκμετάλλευσης του δρυμού είναι η Δημοτική Αρχή, η οποία προσπαθεί να γίνει ο διαχειριστής του δρυμού και να τον εκμεταλλεύεται μέσα από συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (Σ.Δ.Ι.Τ). Την δυνατότητα να εισχωρήσει, στον δρυμό την δίνουν οι νόμοι που έχουν ψηφιστεί διαχρονικά από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ενώ τώρα με το νέο χωροταξικό σχέδιο εάν προβλέπεται ξενοδοχειακό συγκρότημα στον Εθνικό Δρυμό Σουνίου – στο πλαίσιο μάλιστα της λεγόμενης …βιώσιμης ανάπτυξης – τότε ο Εθνικός Δρυμός παύει να θεωρείται δάσος!!!

Η προσπάθεια για την μεταφορά του πυρήνα του εθνικού δρυμού έχει βρει την σθεναρή αντίσταση από τους φορείς της πόλης του Λαυρίου (πολιτιστικούς συλλόγους, κυνηγετικός σύλλογος, Δημοτικές παρατάξεις). Η εφημερίδα μας είχε αποκαλύψει τον Ιούλη του 2006 την προσπάθεια της Δημοτικής Αρχής για την μεταφορά του πυρήνα.

Ο Νόμος 998/1979 (κυβέρνηση ΝΔ), μέσω του οποίου επιχειρήθηκε να χαρακτηριστούν «χορτολιβαδικά» 25 εκατομμύρια στρέμματα δασικών εκτάσεων και έτσι να αποδεσμευτούν από τη «δασική προστασία». Ο νόμος αυτός χαρακτηρίστηκε αντισυνταγματικός

Ο Νόμος 1734/1987 «περί βοσκοτόπων» (κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ), με τον οποίο επιχειρήθηκε να αποχαρακτηριστούν 45 εκατομμύρια στρέμματα.

Η αναθεώρηση του ΠΑΣΟΚΤο 2001 με τη συνταγματική αναθεώρηση του άρθρου 24 που προώθησε το ΠΑΣΟΚ δόθηκε το δικαίωμα στο κεφάλαιο να παρεμβαίνει στα δημόσια δάση και δασικές εκτάσεις, κατοχυρώθηκε συνταγματικά η ιδιωτικοποίηση των δασών και του φυσικού περιβάλλοντος. Αλλαξε ο ορισμός του δάσους και των δασικών εκτάσεων. Δόθηκε το δικαίωμα να νομιμοποιηθούν όλοι οι οικισμοί και οι εκτός σχεδίου παράνομες οικοδομήσεις, παρέχεται το δικαίωμα στους οικοδομικούς συνεταιρισμούς να χτίσουν ή να νομιμοποιήσουν όσα έχουν χτίσει μέσα σε δάση ή δασικές εκτάσεις.Με το Νόμο 3208/2003 (που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ και εφαρμόζει η ΝΔ) και ο οποίος συντάχτηκε κατ' επιταγήν της συνταγματικής αυτής αναθεώρησης του άρθρου 24, οδηγούνται, όπως υπολογίζουν οι δασολόγοι, σε αποχαρακτηρισμό 40-50 εκατομμύρια στρέμματα δασών και δασικών εκτάσεων.

1 MAH 2008

2008-04-18T16:17:00.012+03:00

ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΣΤΟ ΛΑΥΡΙΟ 10:30 Π.Μ.
ΕΡΓΑΤΗ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥ!!
ΚΑΝΕ ΤΟΥΣ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΤΩΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!!

ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ ΗΤΑΝ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΛΑΥΡΙΟ. ΟΙ ΤΑΞΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΕΔΩΣΑΝ ΒΡΟΝΤΕΡΟ ΠΑΡΟΝ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ του Συρίγου Βάλσαμου Προέδρου του Συνδικάτου Οικοδόμων Λαυρεωτικής

Συνάδελφοι και σύντροφοι,

Χαιρετίζω και εγώ την εργατική, κόκκινη πρωτομαγιά.

122 χρόνια τώρα, από την πρωτομαγιά του Σικάγου, τη ρόδα της ιστορικής εξέλιξης τη γυρνάει η πάλη της εργατικής τάξης για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Κόντρα στο συμβιβασμό, την ηττοπάθεια, την ταξική συνεργασία.

Η 1^η του Μάη παραμένει ορόσημο αγώνων και θυσιών. Προβληματίζει και διαπαιδαγωγεί τις νέες γενιές της εργατικής τάξης, φωτίζει τον δρόμο των αγώνων μας.

Τιμούμε όλους τους ανώνυμους και επώνυμους αγωνιστές που δεν έσκυψαν το κεφάλι, αντιστάθηκαν στην ηττοπάθεια και τον συμβιβασμό, έδωσαν τη ζωή τους για το δίκιο της τάξης μας.

Σφίγγουμε τα χέρια μας με τα χέρια των προλετάριων όλου του κόσμου. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους λαούς και τα κινήματα που βρίσκονται σε σύγκρουση με τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, τις δυνάμεις της οπισθοδρόμησης.

Ο φετινός γιορτασμός της 1^ης του Μάη βρίσκει το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα πιο πλούσιο σε πείρα, ενισχυμένο με νέες δυνάμεις. Στον απόηχο της Απεργίας στις 16 του Απρίλη, τα ταξικά συνδικάτα έχουν ήδη καταγράψει ένα επτάμηνο έντονης, δύσκολης και με μεγάλες απαιτήσεις δράση, με αιχμή την Κοινωνική ασφάλιση και τις Συλλογικές Συμβάσεις. Οι τέσσερις απεργιακές κινητοποιήσεις από τον Οκτώβρη, τα τρία συλλαλητήρια σε όλη την χώρα, οι εκατοντάδες μικρές και μεγάλες, κεντρικές και περιφερειακές παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες, έχουν μετρήσιμα αποτελέσματα σε κρίσιμους ποιοτικούς δείχτες, που αφορούν στη βελτίωση της δουλιάς των συνδικάτων, στην ικανότητά του ΠΑΜΕ να συσπειρώνει πλατύτερες, νέες δυνάμεις.

ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ είναι παρακαταθήκη στους αγώνες που έρχονται. Πολύ περισσότερο, είναι παρακαταθήκη στη μάχη που δίνουν οι ταξικές δυνάμεις για να αντιστοιχηθεί το κίνημα στο μέγεθος της επιθετικότητας του κεφαλαίου, όπως αυτή εκφράζεται σήμερα από την πολιτική των κομμάτων που στηρίζουν τα συμφέροντά του. Γιατί αυτός είναι ο στόχος. Να μπορούν οι εργαζόμενοι με την πάλη τους να βάζουν αποτελεσματικά εμπόδια, να ακυρώνουν τα προωθούμενα αντιδραστικά μέτρα. Να σιγουρεύουν αυτή τους την κατάκτηση και να πηγαίνουν ένα βήμα παραπέρα. Να κερδίζουν έδαφος στην αναμέτρηση με το κεφάλαιο και τους εκφραστές του. Να πετυχαίνουν σημαντικές νίκες και να ανοίγουν δρόμους για πιο ριζοσπαστικές αλλαγές προς όφελος τους.

Ένα τέτοιο κίνημα είναι σήμερα αναγκαίο όσο ποτέ. Όχι μόνο επειδή κάθε μέρα που περνάει η κατάσταση γίνεται χειρότερη, πιο επικίνδυνη για την εργατική τάξη τα λαϊκά στρώματα. Αλλά και επειδή σήμερα έχουν ωριμάσει οι αντικειμενικές συνθήκες, ώστε οι εργάτες να γίνουν οι αφέντες του πλούτου που παράγουν. Η δημιουργία των προϋποθέσεων για την οικοδόμηση, την ανάπτυξη ενός εργατικού κινήματος μ’ αυτά τα χαρακτηριστικά, μ’ αυτές τις ανεξάντλητες δυνατότητες είναι η πυξίδα στη δράση των ταξικών συνδικάτων. Και δεν θα μπορούσε να ισχύει κάτι διαφορετικό για συνδικαλιστικές οργανώσεις εργατών που κρατούν ψηλά τη σημαία της ταξικής πάλης, αναγνωρίζουν στο πρόσωπο του κεφαλαίου τον έναν και ανειρήνευτο αντίπαλο.

Και στην περιοχή μας υπάρχουν διεργασίες στο κίνημα. Η γραμματεία του ΠΑΜΕ Λαυρεωτικής, τα ταξικά σωματεία έχουν μία συνεχή παρουσία στους χώρους που εργάζεται και ζει η εργατική τάξη της περιοχής. Συσπειρώνει δυνάμεις εργαζομένων κάτω από το πλαίσιο αιτημάτων που δίνουν λύσεις στα προβλήματά τους. Το αμέσως επόμενο διάστημα θα γίνει ο διορισμός της προσωρινής διοίκησης του εργατικού κέντρου. Αυτή η προσπάθεια για την επαναλειτουργία του εργατικού κέντρου χρειάζεται την συνεισφορά όλων μας και θα πρέπει να συνεχιστεί με μεγαλύτερη ένταση έτσι ώστε και η λειτουργία του και τα αιτήματα που θα έχει να είναι σε ταξική κατεύθυνση, ειδικότερα τώρα που στην περιοχή μας συντελούνται μεγάλες αλλαγές, ένα ταξικό εργατικό κέντρο θα παίξει τον ρόλο που πρέπει στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης της περιοχής, Πρέπει να γίνει το αποκούμπι του κάθε εργαζόμενου-βιοπαλαιστή. Να βλέπει ο εργαζόμενος το εργατικό κέντρο ως συμπαραστάτη και συνοδοιπόρο στον αγώνα του για επιβίωση. Εμείς θέλουμε το Εργατικό Κέντρο να μην είναι σφραγίδα και να μένει στις τυπικότητες, αλλά να επιμένει στην ουσία, που δεν είναι άλλη από την μαζικοποίηση, την οργάνωση και την καθοδήγηση του κινήματος, ώστε από καλύτερες θέσεις να αντιμετωπίσει τα μονοπώλια που βλέπουν την ανατολική αττική και ειδικότερα την Λαυρεωτική σαν φιλέτο έτοιμο να το κατασπαράξουν μαζί με την εργατική τάξη της περιοχής. Σε αυτή τους την προσπάθεια, τα μονοπώλια εκτός της κυβέρνησης έχουν και τους δημάρχους που προωθούν την αντιδραστική πολιτική σε τοπικό επίπεδο. Τα μονοπώλια εκτός της προσδοκίας τους στο να βρουν χαμηλή ταξική συνείδηση, να βρουν εργάτες άνεργους, πεινασμένους, ώστε να βρουν και φτηνά εργατικά χέρια θα κατασπαράξουν και θα καταστρέψουν τους μικρομεσαίους-αυτοαπασχολούμενους και το περιβάλλον. Σε αυτή την κατάσταση η οργάνωση της εργατικής τάξης θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση ενός αντιιμπεριαλιστικού αντιμονοπολιακού μετώπου πάλης, μαζί με τους μικρομεσαίους αυτοαπασχολούμενους. Ενός μετώπου σε τοπικό επίπεδο το οποίο θα είναι η λιμνούλα στα πρωτοβρόχια η οποία θα ενωθεί με άλλες μεγαλύτερες ή μικρότερες και θα γίνουν ο χείμαρρος, το μέτωπο για την λαϊκή εξουσία.

OI συμβιβασμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες καμιά σχέση δεν έχουν με τις αξίες, τις αγωνίες, το δίκιο της εργατικής τάξης. Δε δικαιούνται να μιλούν εξ ονόματος των εργατών αυτοί που σε συνθήκες εντεινόμενης ακρίβειας και λιτότητας υπέγραψαν αύξηση στο μισθό και το μεροκάματο μικρότερη από ένα ευρώ. Αυτοί που στην ίδια Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση διατυπώνουν αιτήματα βγαλμένα από το πόρισμα της λεγόμενης «επιτροπής σοφών» όπου πρόεδρός της είναι στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, όπως η απελευθέρωση των απολύσεων, η νομιμοποίηση στη συνείδηση των εργαζομένων της μερικής απασχόλησης, η διευκόλυνση της διευθέτησης του χρόνου εργασίας. Είναι υπόλογοι απέναντι σε εκατομμύρια των εργατοϋπαλλήλων για την τακτική τους όλα αυτά τα χρόνια των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων. Γιατί συνειδητά και στο βαθμό που τους αναλογούσε στήριξαν τον πυρήνα των αξιώσεων του κεφαλαίου. Χτύπησαν και εμπόδισαν με κάθε μέσο την αναγκαία ριζοσπαστικοποίηση του κινήματος. Χαρακτηριστικό ξεπούλημα των αγώνων ήταν η τελευταία κίνηση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ όπου την ώρα που στον δρόμο ήταν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι για να μην περάσει το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο, την επόμενη της ψήφισης του έτρεξε να υπογράψει την σύμβαση της ντροπής. Δεν έκαναν λάθος όπως είπε ο Συν, έκαναν αυτό που κάνουν όλα τα χρόνια συνηδειτό ξεπούλημα των εργαζομένων στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της ελεύθερης οικονομίας, Στην αγορά υποτάσουν τις ανάγκες των εργαζομένων τόσο η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ όσο και ΣΥΝ. Ότι βιώνει σήμερα η εργατική τάξη, το βιώνει ακριβώς γι’ αυτό που πανηγυρίζουν οι κυβερνήσεις της πλουτοκρατίας, ότι είμαστε ανταγωνιστικοί, αλλά και πρέπει να γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί. Τι σημαίνει αυτό συνάδελφοι και φίλοι για τον εργάτη; Σημαίνει ότι για να είναι ανταγωνιστικός πρέπει να παίρνει μισθό λιγότερο από του Ρουμάνου ή του Κινέζου συναδέλφου του, για να είναι ανταγωνιστικός πρέπει να ζει με δύο ευρώ την ημέρα. Και πως μετράτε η ανταγωνιστικότητα στα καπιταλιστικά κράτη; Με βάση τα κέρδη των επιχειρήσεων. Όσα πιο πολλά βγάζουν οι πλουτοκράτες, όσα λιγότερα ζητάνε οι εργάτες, τότε για τους Ευρωπαίους Ιμπεριαλιστές αυτή η χώρα προοδεύει. Το αν πεινάνε οι εργάτες, το αν είναι άνεργοι, δεν τους απασχολεί καθόλου ειδικά εάν εκπρόσωποι των εργατών είναι αυτοί οι οποίοι έχουν ασπαστεί αυτήν την πολιτική.

Το ΠΑΜΕ τα ταξικά συνδικάτα παλεύουν και καταγράφουν κατακτήσεις προς όφελος των εργαζομένων. Σε καιρούς δύσκολους, όπου με κάθε μέσο η αστική τάξη, οι πολιτικοί και συνδικαλιστικοί της εκπρόσωποι προσπαθούν να καλλιεργήσουν στους εργαζόμενους την ηττοπάθεια, την μοιρολατρία, το συμβιβασμό με το «εφικτό» του κεφαλαίου, σε μια περίοδο όπου συκοφαντείτε η ταξική πάλη, οι δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ πάνε κόντρα στο ρεύμα. Παλεύουν, αγωνίζονται, πρωτοστατούν σε μάχες, οργανώνουν, παρεμβαίνουν σε κάθε πρόβλημα. Κερδίζουν συνειδήσεις, βάζουν φρένο στην ασυδοσία των εργοδοτών. Είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα των απολύσεων που ανακλήθηκαν με παρέμβαση των ταξικών δυνάμεων. Οι αγώνες των μεταναστών στη Μανωλάδα, η επαναπρόσληψη του μετανάστη εργάτη στα Πατήσια. Οι συλλογικές Συμβάσεις σε κλάδους όπως οι οικοδόμοι, οι εργατοτεχνίτες της ζώνης και αλλού.

Οι κατακτήσεις αυτές έχουν πολλαπλάσια σημασία σήμερα, καθώς βοηθούν περισσότερους εργάτες να συνειδητοποιήσουν τη δύναμη που έχει ο μαζικός, οργανωμένος, ταξικά προσανατολισμένος αγώνας. Συμβάλουν ώστε χιλιάδες νέοι εργάτες και υπάλληλοι να ξεθαρρεύουν. Να κάνουν το βήμα και να γράφονται στα συνδικάτα τους, να αναδεικνύονται σε πρωτοπόρους συνδικαλιστές στο χώρο τους. Αυτές οι σημαντικές διεργασίες στο εργατικό κίνημα ενισχύθηκαν το τελευταίο διάστημα με καθοριστική συμβολή του ΠΑΜΕ. Νέες ακόμα καλύτερες προϋποθέσεις δημιουργούνται, ώστε το ΠΑΜΕ να μπει και να ριζώσει σε καινούργιους τόπους δουλειάς. Να διευρύνει τη συσπείρωση συνδικάτων, συνδικαλιστών και εργαζομένων στο πλαίσιο του, να αλλάξει συσχετισμούς σε περισσότερες συνδικαλιστικές οργανώσεις. Να παρέμβει ακόμα πιο αποφασιστικά και με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα σε μέτωπα, όπως η Παιδεία, η Υγεία, το περιβάλλον.

Σύντροφοι και συνάδελφοι,

Οι ιμπεριαλιστές παίρνουν συνεχώς μέτρα για την θωράκιση και γιγάντωση των κερδών τους. Ένα από αυτά τα μέτρα είναι και το ευρωσύνταγμα, το οποίο στην αρχή πήγαν να το παίξουν δημοκράτες και να ρωτήσουν δήθεν τους λαούς εάν θέλουν αυτήν την ιμπεριαλιαστική ολοκλήρωση της ΕΕ. Αφού οι λαοί μέσα από τα δημοψηφίσματα το καταδίκασαν, του άλλαξαν όνομα και τώρα το λένε ευρωσυνθήκη και έρχεται να περάσει μέσα από τα κοινοβούλια των κρατών. Μέσα από αυτή την συνθήκη προωθείται η παραπέρα στρατιοτικοποίηση της ΕΕ, γίνεται ακόμα πιο αντιδημοκρατική και παίρνονται μέτρα όπως η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων. Καλούμε όλο τον λαό να καταδικάσει την ευρωσυνθήκη και να ζητήσει δημοψήφισμα. Ήδη μαζεύονται υπογραφές για να πιέσουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Μερικοί που θέλουν να εμφανίζονται και ως αριστεροί θεωρούν ότι η ευρωσυνθήκη δεν είναι καλή και πρέπει να έρθει μια άλλη πιο –υποτίθεται- δημοκρατική. Υπάρχει ποτέ δυνατότητα οι κυβερνήσεις της πλουτοκρατίας της ΕΕ και οι ευρωβουλευτές να πάρουν μέτρα που θα θίγουν το πολυεθνικό κεφάλαιο; Υπάρχει περίπτωση, σε περίοδο ιμπεριαλισμού τα ευρωπαϊκά μονοπώλια να πάρουν μέτρα υπέρ των εργαζομένων; Υπάρχει περίπτωση κάποια από τις κυβερνήσεις της Ευρώπης να αντισταθεί σε αυτό τον μονόδρομο που καταλήγει στην καταστροφή;

Εμείς λέμε ότι οι λαοί της Ευρώπης πρέπει να πάρουν την τύχης τους στα χέρια τους, να αντισταθούν και να μην προσδοκούν τίποτα από την Ευρώπη των μονοπωλίων, να αγωνιστούν ώστε αυτό το ιμπεριαλιστικό σχήμα να διαλυθεί. Δεν πρόκειται να παρθεί κανένα μέτρο υπέρ των εργαζομένων, τα μέτρα που θα παίρνονται θα είναι όπως αυτά της Αγγλικής κυβέρνησης η οποία πήρε τα λεφτά των Άγγλων φορολογουμένων και τα έδωσε στις ιδιωτικές τράπεζες επειδή είχαν πρόβλημα ρευστότητας.

Συνάδελφοι και σύντροφοι,

Κανείς πλέον δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια μπροστά στην πραγματικότητα. Κανείς δεν δικαιούται να πει «δεν άκουσα», «δεν γνώριζα», «δεν ήξερα». Σήμερα έχουμε αποκτήσει όλοι εμπειρίες. Ξέρουμε όλοι ότι δύσκολα τα βγάζουμε πέρα. Γι αυτό πρέπει να δώσουμε απάντηση στα εξής αμείλικτα ερωτήματα:

Μπορεί αυτό το σύστημα της σήψης, της διαφθοράς, του ανταγωνισμού, να δώσει λύσεις στα προβλήματα της ΕΤ;

Μπορεί να δώσουν λύσεις κυβερνήσεις κεντροαριστερές ή κεντροδεξιές;

Μπορεί η σημερινή πλειοψηφία της ΓΣΕΕ να οργανώσει αγώνες, να εμπνεύσει, να καθοδηγήσει την πάλη της εργατικής τάξης;

Με απόλυτη σιγουριά λέμε όχι Δεν υπάρχει κοινωνικοπολιτικό σύστημα που να περνούν καλά και οι εργάτες και οι εργοδότες, οι καπιταλιστές. Γι αυτό η λύση, η ελπίδα βρίσκεται στην ανάπτυξη πολύμορφων σκληρών ταξικών αγώνων, στην ενίσχυση του ταξικού κινήματος, του ΠΑΜΕ., στην ενίσχυση του μετώπου της εργατικής τάξης, στο δυνάμωμα της συμμαχίας της εργατικής τάξης με τα άλλα εργαζόμενα στρώματα, των ΕΒΕ, των αγροτών, στην κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη και τους συμμάχους της.

Η 1^η Μάη σ’ αυτό το δρόμο μας καλεί να στρατευτούμε. Αυτός ο δρόμος είναι που θα οδηγήσει την εργατική τάξη στην κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για να απολαμβάνει τον πλούτο που παράγει. Βαδίζοντας σ’ αυτό τον δρόμο, ενισχύοντας τους αγώνες μας, θα παλεύουμε από καλύτερες θέσεις για

Πλήρη – σταθερή εργασία για όλους. 7ωρο -5νθήμερο-35ωρο. Γιατι αυτό είναι το ρεαλιστικό σήμερα με τον πλούτο που παράγουμε έπρεπε να δουλεύουμε λιγότερο και να αμειβόμαστε σύμφωνα με τις ανάγκες μας. Να παίρνουμε κατώτερο μισθό 1400 ευρώ, γιατί αυτός είναι μισθός που ικανοποιεί τις ανάγκες μας. Μερικοί που μέχρι πριν λίγο καιρό λοιδορούσαν το ΠΑΜΕ για το μαξιμαλιστικό όπως το ονόμαζαν κατώτερο μισθό, τώρα έρχονται σιγά σιγά να το εντάξουν στις διεκδικήσεις τους όπως η ΔΟΕ. Με τον πλούτο που παράγουμε απαιτούμε να μας παρέχεται δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία, γιατί συνάδελφοι, όποιος αρωστήσει ή όποιος σπουδάζει ένα παιδί πρέπει να καταδικάζεται σε ισόβιο δεσμό με τις τράπεζες και σε ισόβιο χωρισμό με την ίδια του την ζωή; Απαιτούμε σύνταξη στα 60 για τους άνδρες και στα 55 για τις γυναίκες, στα 55 και 50 αντίστοιχα για βαραία και ανθυγιεινά. Γιατί είναι ο κατάλληλος χρόνος να βγεις στην σύνταξη να προλάβεις και να χαρείς τον κόπο σου που ως εργάτης 30 και 40 χρόνια προσέφερες με την εργασία σου και να παίρνεις κατώτερη σύνταξη 1120 ευρώ, για να ζεις και όχι να σε ζούνε τα παιδιά σου.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ την Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων της Ν.Δ και του ΠΑΣΟΚ. Τι κατάφεραν αυτοί οι νόμοι; Το μόνο που κατάφεραν είναι να εξασφαλίσουν σε μια χούφτα πλουτοκράτες να αυξήσουν με ιλιγγιώδης ρυθμούς τα κέρδη τους. Το πρόβλημα του ασφαλιστικού εάν ήθελαν θα το είχαν λύση, αλλά δεν το κάνουν γιατί απλά είναι κόμματα που υπηρετούν το κεφάλαιο και δεν θέλουν να θίξουν τα κέρδη του.

· ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ Υποχρεωτική, Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση για όλους. Ξέρεται όλοι ότι τα ένσημα για να έχεις ασφάλεια από 50 που ήταν με το προηγούμενο καθεστός τώρα με τον νόμο της πετραλιά πήγαν στα εκατό. Λες και η αρώστια θα σου κτηπήσει την πόρτα μόνο εάν έχει 101 ένσημα, Οποιοσδήποτε που ζει και εργάζεται στην χώρα μας πρέπει να του παρέχεται δημόσια και δωρεάν περίλθαψη, όχι ως ελεημοσύνη αλλά ως υποχρέωση. Το απαιτούμε εμείς που παράγουμε τα πάντα. Όπως απαιτούμε και την άμεση καταβολή των οφειλών της εργοδοσίας και του κράτους στα ταμεία.

Ουσιαστική προστασία της μητρότητας. Πως προστατεύουν την μυτρότητα; Παράδειγμα στο Λαύριο υπήρχαν δύο κρατικοί παιδικοί σταθμοί και τώρα έχει μείνει μόνο ένας και αυτός επί πληρωμή. Η εργατική τάξη έχει χρέος απέναντι στον εαυτό της να διεκδικήσει όχι μόνο δύο ή τρεις παιδικούς σταθμούς, αλλά και βρεφονηπιακούς και βέβαια δωρεάν.

Κατοχύρωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος με 4.050 ημέρες εργασίας.

· ΟΧΙ στην απελευθέρωση και στις ιδιωτικοποιήσεις της Ενέργειας, των Τηλεπικοινωνιών κ.α. Ενιαίοι, αποκλειστικά κρατικοί φορείς στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών.

· Νομιμοποίηση των μεταναστών, ισοτιμία δικαιωμάτων, δικαίωμα μεταφοράς ασφαλιστικών δικαιωμάτων στη χώρα προέλευσης.

· ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΦΥΛΛΟ 24

2008-03-28T14:27:00.001+02:00

ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΩΡΥΧΩΝ ΣΤΟ ΛΑΥΡΙΟ

2008-03-25T11:57:00.002+02:00

Αναζητώντας την ιστορία ενός κτιρίου στην κεντρική πλατεία του Λαυρίου, όπως είναι το κτίριο του Σωματείου των Μεταλλωρύχων χρειάζεται να διαβάσεις ή να επεξεργαστείς τόσα πράγματα, που στο τέλος της έρευνάς σου θα έχεις μάθει «απέξω κι ανακατωτά» όχι μόνο την ιστορία του εργατικού κινήματος στο νεότερο Λαύριο αλλά σε σημαντικό βαθμό και την ιστορία του νεότερου ελληνικού κράτους. Το παρόν σημείωμα δεν έχει αυτό το χαρακτήρα, θέλουμε όμως να θίξουμε μερικά ζητήματα γύρω από κάποια πράγματα που ακούγονται και αφορούν άμεσα ή έμμεσα όλους μας , αφού στον ένα ή στον άλλο βαθμό δικοί μας άνθρωποι συγγενείς και φίλοι έφτιαξαν αυτό το κτίριο, σχεδόν όλοι απ’ τους παλιότερους πέρασαν κάποτε από τη Γαλλική Εταιρεία και φυσικά από το σωματείο των Μεταλλωρύχων.

Πραγματικά το κτίριο αυτό είχε παίξει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του συνδικαλισμού στο Λαύριο, αφού επειδή ήταν στο κέντρο της πόλης ήταν σχετικά εύκολο να περνάει κάποιος εργάτης να ρωτάει να ενημερώνεται και με αυτόν τον τρόπο να γίνεται κοινωνός και συμμέτοχος στο κίνημα το εργατικό.

Επίσης στα πέτρινα χρόνια της παρανομίας για τους Κομμουνιστές και τους δημοκράτες συνδικαλιστές ήταν ένας χώρος όπου έβρισκαν αποκούμπι και καταφύγιο *

Μέχρι κάποια εποχή υπήρχαν και οι φωτογραφίες πρωτοπόρων εργατών που σε περιόδους αποκλεισμού του Λαυρίου και της Αττικής από Γαλλικά πολεμικά πλοία** με δυναμικές ενέργειες έβρισκαν τρόφιμα και τα μοίραζαν δίκαια στο λαό για να ζήσει.

Σήμερα ακούγεται ότι κάποιοι, που βρίσκονται στο Δ.Σ. ενός Συλλόγου που πήρε τη θέση του ιστορικού Σωματείου, που πλέον δεν υπάρχει ως συνδικαλιστικό όργανο, αφού έκλεισε η Γαλλική Εταιρεία και η ΕΜΜΕΛ προσπαθούν , κάνουν ενέργειες να πουληθεί το κτίριο.

Τα ερωτηματικά πολλά! Όχι τόσο όσον αφορά το νόμιμο μιας τέτοιας ενέργειας, ή το ποιος θα μπορούσε να αγοράσει, γιατί να αγοράσει και που θα πάνε τα χρήματα απ’ την αγορά (αυτά δεν μπορεί παρά να είναι νόμιμα εφόσον γίνουν οι απαιτούμενες ενέργειες) όσο στο γεγονός γιατί το κτίριο αυτό δεν αξιοποιήθηκε από το εργατικό κίνημα στη δύσκολη καμπή που βρέθηκε μετά το κλείσιμο των εργοστασίων και την απονέκρωση των σωματείων .

Περιέργως πώς αλλάζουν σε γενικές συνελεύσεις το καταστατικό του Συλλόγου και στο σημείο που αφορά τη διάθεση της περιουσίας του μετά τη διάλυσή του, και ενώ θα μπορούσε να χρησιμοποιείται το κτίριο για τη στέγαση του εργατικού κέντρου, με το να πήγαινε ως κτίριο στην ιδιοκτησία του εργατικού κέντρου όπως στην αρχή προβλεπόταν, όπου θα μπορούσαν οι άνεργοι ή οι νέοι εργαζόμενοι σε καινούριους κλάδους μικρομάγαζα και βιοτεχνίες που ιδρύθηκαν στην περιοχή να βρουν ένα συνδικαλιστή ή έναν δικηγόρο να ρωτήσουν να ενημερωθούν και έτσι να ενεργοποιηθούν στον αγώνα, αντί αυτών το κτίριο έμεινε έτσι και αξιοποιήθηκε μόνο ως προς την ενοικίαση κάποιων χώρων που βεβαίως απέφερε οικονομικά έσοδα δεν έπαιξε όμως το ρόλο για τον οποίο είχε γίνει. Αυτοί που το έφτιαξαν είχαν ασφαλώς στο νου τους το πώς ένα κτίριο θα τους βοηθήσει να έχουν έναν ιδιόκτητο χώρο να συνεδριάζουν σε πέτρινα χρόνια παρανομίας και διωγμών και σίγουρα όχι το πώς θα έχουν έσοδα , που μάλιστα δεν είναι ευρύτερα γνωστή η διαχείρισή τους από ένα τέτοιο κτίριο. Μην χύνουν κροκοδείλια δάκρυα λοιπόν κάποιοι για τη μη συμμετοχή των εργαζομένων όταν όχι μόνο βάζουν πολιτικά και ηθικά εμπόδια , αλλά δημιουργούν και τεχνικές δυσκολίες. Δεν μπορεί, το εργατικό Κέντρο θα είχε καλύτερη παρουσία, έστω και με την ίδια συμβιβασμένη πλειοψηφία στη διοίκηση, αν ήταν στο κέντρο της πόλης και όχι απομονωμένο εκεί που είναι σήμερα σε ένα ετοιμόρροπο κτίριο.

*Από αφηγήσεις παλαιών αγωνιστών μαθαίνουμε πως η χούντα σφράγισε το κτίριο ακριβώς για να μην συνεδριάζουν εκεί γνωρίζοντας ότι θα είναι ένα ταμπούρι αντιδικτατορικού αγώνα.

**Σε αφήγησή του ο Γ. Δαλέζιος αναφέρει ότι μεγαλόσωμος μεταλλωρύχος επικεφαλής ομάδας εργατών κατόρθωνε και αποσπούσε προϊόντα που απέκρυβαν κάποιοι στις αποθήκες για να τα δίνουν στη μαύρη αγορά και τα μοίραζε δίκαια στους εργάτες. Επειδή θεωρούνταν κάτι σαν λαϊκός ήρωας η φωτογραφία του υπήρχε μέχρι τη δεκαετία του 1980 στο κτίριο αυτό.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΕΚΤΡΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΣΙΟΥΦΑ ΚΑΙ ΡΕΠΠΑ.

2008-03-21T20:27:00.003+02:00

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.

ΜΕΓΑΛΗ ΗΤΑΝ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΤΑΞΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΉ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 19 ΜΑΡΤΗ. ΒΡΟΝΤΕΡΟ ΠΑΡΟΝ ΕΔΩΣΕ ΚΑΙ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ.

Αριθμός φύλλου 23

2008-02-24T14:29:00.000+02:00

ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ...

2008-02-17T18:51:00.003+02:00

Η ΔΕΑΛ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ...

Η διαφημιστική, πολυτελή κάρτα που βλέπεται, είναι μία ακόμη προσφορά στονπολιτισμό!!... [Προέρχεται από την γνωστή καφετέρεια-μπαρ που μέρος της οποίας ανήκει στην Δημοτική Επιχείρηση και όπως διαβάσαμε σε μία τοπική εφημερίδα είναι γνωστό μπιστρό. Δεν ξεχνάνε να ενημερώσουν τους Λαυριώτες ότι βρίσκεται στο Τεχνολογικό πάρκο (το "Τεχνολογικό, πολιτιστικό πάρκο" έγινε "τεχνολογικό πάρκο" για ευνόητους λόγους). Παρακάτω όμως, κάτω από τα μεγάλα γράμματα των σούπερ σταρ, κάνει μία μεγάλη προσφορά στον πολιτισμό (με πολύ μικρά γράμματα) γράφοντας "Το 1876 κατασκευάστηκαν από την γαλλική εταιρεία στο πάρκο τα βιομηχανικά κτίρια και οι εγκαταστέσεις εξόρυξης και καταργασίας του μεταλλεύματος. Οι εγκαταστάσεις της ελληνικής και γαλλικής εταιρείας αποτέλεσαν την πρώτη βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα και την μεγαλύτερη στα Βαλκάνια για την εποχή και ένα από τα πιο αξιόλογα μεταλλουργικά κέντρα του κόσμου". Την αντιθεσή μας για τον χαρακτήρα που έχει το τεχνολογικό-πολιτιστικό πάρκο την έχουμε κάνει γνωστή εδώ και αρκετό καιρό. Είμαστε όμως και πλήρως αντίθετοι με τέτοιου είδους προβολή των εταιρειών που βρίσκονται στον χώρο, οι οποίες χρησιμοποιούν την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου, στα διαφημιστικά τους τρικ, για να προσελκήσουν πελάτες και μάλιστα με τον παραπάνω τρόπο. Επαναλαμβάνουμε για πολωστή φορά οτί ο χώρος της γαλλικής εταιρείας πρέπει να γίνει όλος μουσείο που θα αναδεικνύει τους μεγάλους αγώνες της εργατικής τάξης και την βιομηχανική ανάπτυξη του περασμένου αιώνα. Η ΔΕΑΛ από την μεριά της, για να έχει τον κοινωνικό έλεγχο, συμμετέχει στα μαγαζιά που μισθώνει επί του τζίρου. Άρα τώρα μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι, αφού την ευθύνη για τον κοινωνικό έλεγχο την έχει η ΔΕΑΛ και ο πολιτισμός θα αναδυκνείεται κάθε στιγμή...

Η ΔΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

2008-02-17T18:38:00.001+02:00

Η Δημοτική Αγωνιστική Συσπείρωση, έκανε ένα ακόμα ουσιαστικό βήμα για την προστασία του περιβάλλοντος. Την Κυριακή 27 Γενάρη έγινε στον χώρο των κεραιών συγκέντρωση διαμαρτυρίας, για την άμεση απομάκρυνση των κεραιών και των σκουπιδιών. Στην συγκέντρωση μίλησε ο υπεύθυνος της γραμματείας της ΔΑΣ Ανδρέας Μέντης, ενώ παραβρέθηκε και χαιρέτισε ο βουλευτής της περιφέρειας Αττικής του ΚΚΕ Δήμος Κουμπούρης, ο οποίος μεταξύ άλλων δήλωσε: «Εμείς θα φέρουμε το θέμα ξανά στην Βουλή, όπως άλλωστε είχαμε κάνει και τον Φλεβάρη του 2007, το θέμα όμως είναι να καταλάβει ο λαός ότι η επίλυση των προβλημάτων του δεν θα έρθει μέσα μόνο από τις κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις και ερωτήσεις των βουλευτών του ΚΚΕ στο κοινοβούλιο, αλλά μέσα από τους κοινωνικούς αγώνες, μέσα από την οργάνωσή τους και την δράση τους να καταφέρουν να κατακτήσουν το δικαίωμα να ζουν σε ένα περιβάλλον ανθρώπινο.(…)» Την Τετάρτη 30 Γενάρη ήρθε στο Δημοτικό Συμβούλιο μία μελέτη, την οποία έγινε για λογαριασμό του Δημοτικού Συμβουλίου, η οποία Θεωρεί ότι οι κεραίες είναι ακίνδυνες… Η μελέτη όμως έγινε μία συγκεκριμένη ημέρα, την οποία ήταν εν’ ενεργεία οι τέσσερις από τις σχεδόν 20 κεραίες του πάρκου και είχαν μία συγκεκριμένη γωνία η οποία έστελνε την δέσμη των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων πολύ πάνω από τα σπίτια των εργατικών κατοικιών. Να σημειώσουμε εδώ ότι κανείς δεν γνώριζε εάν οι κεραίες ήταν σε πλήρη ισχύ ή υπολειτουργούσαν, μάλιστα ο υπεύθυνος μελετητής μετρόντας μία κεραία η οποία στοχεύει την ταβέρνα δήλωσε ότι ήταν σαν να μην δούλευε και ίσως να ήταν έτσι. Η μελέτη δεν λέει τίποτα για την περίπτωση να είναι σε λειτουργία όλες οι κεραίες και εάν η γωνία τους είναι πιο χαμηλά και στοχεύει ένα δορυφόρο στον ουράνιο θόλο λίγο πάνω από τα σπίτια των εργατικών κατοικιών ή του Κυπριανού. Φαίνεται ότι έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για την απομάκρυνση των κεραιών και στη συνείδηση του περισσότερου κόσμου ότι είναι επικίνδυνες και οι ευθύνες βαρύνουν την Δημοτική Αρχή.

Πάντως η μελέτη εγκρίθηκε από την πλειοψηφία. Η ΔΑΣ θα συνεχίσει και το επόμενο διάστημα με πολύμορφους και ουσιαστικούς αγώνες την προάσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων της Λαυρεωτικής και στα θέματα περιβάλλοντος.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ στα 65χρονα της ΕΠΟΝ

2008-02-17T14:25:00.003+02:00

ΤΑ 65ΧΡΟΝΑ ΤΗΣ Ε. Π. Ο. Ν.

Στις 23 Φλεβάρη συμπληρώθηκαν 65 χρόνια από την ίδρυση της θρυλικής ΕΠΟΝ . Η Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νεολαίας [ Ε. Π. Ο. Ν. ], η μεγάλη αυτή οργάνωση της νέας γενιάς που συγκέντρωσε κάτω από τη σημαία της στην πορεία της ανάπτυξή της 600.000 νέους και νέες και τους οδήγησε στην πάλη για την Εθνική Απελευθέρωση , για κατάκτηση της εθνικής μας ανεξαρτησίας για τη δημοκρατία και την κοινωνική πρόοδο. Ιδρύθηκε στην Αθήνα μέσα στην πάλη του λαού της Ελλάδας κατά των κατακτητών και στην Γερμανική βάναυση καταπίεση, απαγορεύσεων, εκτελέσεων ,στις 23 Φλεβάρη 1943 , ύστερα από μακροχρόνια προετοιμασία. Τιμώντας τα 65χρονα της ηρωικής ΕΠΟΝ και θέλοντας να αναδείξουμε τα χρυσές σελίδες της ιστορίας της νεολαίας και του λαού μας που σκόπιμα αποκρύπτονται από την κυρίαρχη τάξη , η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ δημοσιεύει ένα αφιέρωμα για τα 65χρονα της ΕΠΟΝ Βέβαια σε ένα άρθρο δεν είναι δυνατόν να αναδεικνύεται η πολυθεματικότικότητα της δράσης της ΕΠΟΝ, η ακατάβλητη δύναμή της , ο ηρωισμός των «απλών» και « καθημερινών» ανθρώπων, πολύτιμες παρακαταθήκες και διδάγματα στη σημερινή πάλη για την απελευθέρωση του ανθρώπου από την εκμετάλλευσή του, για τα δικαιώματα σε μόρφωση , δουλιά , για μια κοινωνία δίκαιη.

Η ίδρυση της ΕΠΟΝ υπήρξε φυσιολογικός καρπός της μεγαλειώδους συμμετοχής της ελληνικής νεολαίας στον ηρωικό απελευθερωτικό αγώνα του Λαού μας και αφετηρία για μια νέα, πιο αποφασιστική συμβολή των ενωμένων δυνάμεών της στην ιερή απελευθερωτική εξόρμηση του έθνους μας . Οι κοινοί σκοποί των οργανώσεων νεολαίας που υπήρχαν και δρούσαν ήδη, η ανάγκη του συντονισμού των ενεργειών και της δράσης τους για μια πιο αποτελεσματική συμβολή στην πάλη για την απελευθέρωση της πατρίδας από τη χιτλερική τυραννία οδήγησαν τις οργανώσεις αυτές στην απόφαση να ιδρύσουν μια ενιαία εθνικοαπελευθερωτική οργάνωση νέων με σκοπό την πάλη για τη ζωή , τη λευτεριά, τη λαοκρατική λύση του εσωτερικού προβλήματος της χώρας.

Ακριβώς αυτό το πρόβλημα είχε απασχολήσει την Κεντρική Επιτροπή του Ε. Α. Μ. ΝΕΩΝ σε ειδική σύσκεψη που συνήλθε στις 14 Γενάρη 1943 όπου είχαν οργανωθεί όλοι οι νέοι που πάλευαν κάτω από τις γραμμές και τους σκοπούς του ΕΑΜ στις πόλεις και στα βουνά αντάρτες . Στη συνέχεια την 1^η Φλεβάρη συνήλθαν σε κοινή σύσκεψη τα καθοδηγητικά όργανα των νεολαιίστικων οργανώσεων της Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας [ΟΚΝΕ] , Λαϊκής Επανάστασης Νεολαίας [ Λ.Ε.Ν. ]και Σοσιαλιστικής Επαναστατικής Πρωτοπορίας Ελλάδας [ΣΕΠΕ] και που σαν αποτέλεσμα αυτών των συσκέψεων ήταν νέα σύσκεψη με πρωτοβουλία της Κ. Ε. του Ε,Α.Μ. ΝΕΩΝ , πλατιάς σύσκεψης στις 23 Φλεβάρη 1943 στην Αθήνα στην οποία πήραν μέρος αντιπροσωπείες 10 νεολαιίστικων οργανώσεων από διάφορες περιοχές της χώρας. Οι οργανώσεις αυτές που αποφάσισαν την ίδρυση μιας Ενιαίας Πανελλαδικής Οργάνωσης της Νέας Γενιάς ήσαν . Η Αγροτική Νεολαία Ελλάδας, Ενιαία Εθνικοαπελευθερωτική Εργατοϋπαλλική Νεολαία , Ενιαία Μαθητική Νεολαία, Ένωση Νέων Αγωνιστών Ρούμελης [ΕΝΑΡ] , Θεσσαλικός Ιερός Λόχος [ΘΙΛ] Λαϊκή Επαναστατική Νεολαία [ΛΕΝ] Λεύτερη Νέα, Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας [ ΟΚΝΕ ] Σοσιαλιστική Επαναστατική Πρωτοπορία Ελλάδας [ΣΕΠΕ] και Φιλική Εταιρεία Νέων .

Σύμφωνα με το ιδρυτικό της οι σκοποί της ΕΠΟΝ καθορίστηκαν οι εξής «……. α } Εθνική Απελευθέρωση με βάση την ακεραιότητα της Ελλάδας β }Η εξόντώση του φασισμού τώρα και στο μέλλον με οποιαδήποτε μορφή και αν παρουσιαστεί. Αποκατάσταση της λαϊκής κυριαρχίας έτσι που όλες οι εξουσίες να απορρέουν από την κυρίαρχη θέληση του λαού. γ }Η καταπολέμηση των πολέμων και η υπεράσπιση της ειρήνης με βάση την αρχή της αυτοδιάθεσης και της αδελφικής συνεργασίας όλων των λαών και των νεολαιών και ειδικά της Βαλκανικής δ } Η υπεράσπιση των οικονομικών πολιτικών εκπολιτιστικών και μορφωτικών δικαιωμάτων και επιδιώξεων της νέας γενιάς .

Οι επονίτες και οι επονίτισσες μπήκαν με όλη τη φλόγα της νιότης τους στο σκληρό και αιματηρό αγώνα κατά του φασισμού για την ελευθερία τη δημοκρατία και την αναγέννηση της πατρίδας μας και με τους πλούσιους και ηρωικούς αγώνες και τις τεράστιες θυσίες τους αναδείχθηκαν αντάξιοι των ηρωικών παραδόσεων του λαού μας . Κοντά στους κομμουνιστές τα μέλη της ΕΠΟΝ σε όλη την διάρκεια του εθνικοαπελευθεροτικού αγώνα στις πρώτες γραμμές των αγώνων του ελληνικού λαού στις πόλεις για την επιβίωσή του , για τη ματαίωση του εξοντωτικού σχεδίου των χιτλερικών να τον επιστρατεύσουν , στάθηκαν παντού προτωμάχοι και οι οργανώσεις τους απλώθηκαν ως το πιο μικρό χωριό της Ελλάδας. Τα ελληνόπουλα παλαίβοντας από τις γραμμές της ΕΠΟΝ τον κατακτητή και τους ντόπιους συνεργάτες τους διαπαιδαγωγήθηκαν με το πνεύμα του φλογερού πατριωτισμού και της θυσίας.

Πάνω από 35.000 ΕΠΟΝίτες και ΕΠΟΝίτισσες κατατάχτηκαν και πολέμησαν στις γραμμές του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού [ ΕΛΑΣ] στα βουνά,στις πόλεις. Με εντολή του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ έγιναν σε όλη τη χώρα,στις μεραρχίες και στα τάγματα , ομάδες και διμοιρίες της ΕΠΟΝ , με τρία κύρια « μέτωπα» . Το πολεμικό, το διαφωτιστικό και το εκπολιστικό – ψυχαγωγικό.

2008-02-17T14:11:00.003+02:00

ΚΑΣΣΑΝΔΡΕΣ και ΛΥΚΟΦΙΛΙΑ

Διαβάζοντας το δημοσίευμα για τις… Κασσάνδρες, που φαίνεται παραπλεύρως, κάτι δεν μου πήγαινε καλά.

Η αλήθεια είναι πως πρώτη μου σκέψη ήταν ποιους να εννοεί ως Κασσάνδρες ο συντάκτης του δημοσιεύματος, Κασσάνδρες μάλιστα που να υπολόγιζαν, όπως χαρακτηριστικά λέει, σε αποπομπή του νυν δημάρχου από το δημαρχιακό αξίωμα. Και αυτό για τον πολύ απλό λόγο ότι αν πράγματι υπήρχαν θα πρέπει να ήταν από την ίδια την παράταξή του δημάρχου, αφού σε περίπτωση αποπομπής του, ένας από τους ήδη δημοτικούς συμβούλους αυτής της παράταξης θα έπρεπε να πάρει τη θέση του δημάρχου. Άρα ούτε ο Κ. Πόγκας ούτε ο Γ. Αργυριάδης που δεν εκλέχτηκαν δημοτικοί σύμβουλοι , αλλά ούτε και κάποιος από τους δημοτικούς συμβούλους που εκλέχτηκαν με το ψηφοδέλτιο του κ. Παρασκευή είχαν όφελος από μια πιθανή τέτοια εξέλιξη, όσον αφορά στη θέση του δημάρχου.

Διαβάζοντας πιο προσεκτικά το δημοσίευμα δεν βρήκα κάτι σπουδαίο και διαφωτιστικό σχετικά και σκέφτηκα ότι το πρωτοσέλιδο ίσως να ήταν γραμμένο έτσι (τα γνωστά «δημοσιογραφικά κόλπα» που τραβάνε την προσοχή) ή πράγματι ο συντάκτης ξέρει κάποιους που υποσκάπτουν το δήμαρχο αλλά για δικούς του λόγους δεν θέλει να αποκαλύψει κάτι τώρα και απλώς θέλειi να το θίξει για να προειδοποιήσει ακριβώς ότι κάτι γνωρίζει

Προχωρώντας τις σκέψεις μου παραπέρα όμως . θυμήθηκα ποια ακριβώς ήταν η Κασσάνδρα της μυθολογίας μας και για του λόγου το αληθές ανέτρεξα και βρήκα πληροφορίες τις οποίες και παραθέτω. H Κασσάνδρα λοιπόν είχε λάβει από τον Απόλλωνα την ικανότητα να μαντεύει το μέλλον, είχε όμως παράλληλα τιμωρηθεί να μην πιστεύουν τις προφητείες της. Η μεταφορική σημασία της έννοιας που εδώ φαίνεται να χρησιμοποιείται θα είχε βεβαίως αξία αν στο ρεπορτάζ φωτιζόταν περισσότερο ποιοι ήταν εκείνοι που υπολόγιζαν στην αποπομπή του δημάρχου από το δημαρχιακό αξίωμα. Αλλιώς και όσο αυτό δεν διασαφηνίζεται έστω και με νεότερο δημοσίευμα οι υποψίες είναι πολλές και πέφτουν όπως είπαμε κυρίως στους νυν εκλεγμένους δημοτικούς συμβούλους του κ. Λουκά αλλά και σε άλλους της παράταξης του , γιατί αυτοί και μόνον αυτοί θα είχαν οφέλη από μια τέτοια εξέλιξη.

Η σιωπή αυτών ακριβώς των συνεργατών του δημάρχου(αντιδημάρχων προέδρου δημοτικού συμβουλίου, άλλων προέδρων σε διάφορα Νομικά Πρόσωπα του Δήμου, αλλά και των υπόλοιπων δημοτικών συμβούλων της παράταξης του δημάρχου) πάνω σε αυτό το θέμα όπως ο καθένας πλέον καταλαβαίνει στην προκειμένη περίπτωση μόνο «χρυσός» δεν είναι

Τέλος και επί της ουσίας του δημοσιεύματος μιλώντας σκέφτομαι πως το είδαμε κι αυτό στο Λαύριο (φαίνεται μένουν πολλά να δούμε ακόμα). Είδαμε δηλαδή μια τοπική εφημερίδα (όλα δείχνουν πως υποστηρίζει την παράταξη του δημάρχου) να είναι υπερήφανη που ο δήμαρχος ναι μεν παρανόμησε (σε κανένα σημείο του δημοσιεύματος δεν επιχειρεί να υπερασπίσει το δήμαρχο ότι ενήργησε σωστά και νόμιμα) αλλά δεν έφαγε ποινή που θα του στερούσε το δημαρχιακό αξίωμα.

Πώς να χαρακτηρίσει κανείς μια τέτοια υπερηφάνεια έναν τέτοιο πανηγυρισμό πρέπει να το αφήσουμε σε μελλοντικούς γλωσσολόγους να βρουν τις λέξεις και τις έννοιες να το πράξουν. Απ’ ότι γνωρίζω μέχρι τώρα δεν πρέπει να υπάρχει κάτι που να περιγράφει αυτή την πτώση των αξιών.

Όμως και για να τελειώνουμε θα πρέπει να γνωρίζουμε πως η Κασσάνδρα συμβούλεψε τους Τρώες να μη βάλουν μέσα στην πόλη το Δούρειο ίππο. Κι αυτοί ως συνήθως δεν την άκουσαν. Με τα γνωστά αποτελέσματα.

Δεν γνωρίζω αν ο συντάκτης του εν λόγω άρθρου θέλει να χτυπήσει καμπανάκι σε κάποιους μέσα στην παράταξη Λουκά ή και στον ίδιο το δήμαρχο, διαλέγοντας να παίξει μ’ αυτόν τον τρόπο το ρόλο της Κασσάνδρας που ταυτόχρονα λοιδορεί, όμως από τα γραφόμενα και όσα άλλα δε γράφονται παρά μόνο λέγονται σε κατ’ ιδίαν μάλιστα συζητήσεις που έχουμε ακούσει (όπως το ποιος θα κληθεί να πληρώσει τυχών αποζημιώσεις στους δικαιούχους (το ταμείο του Δήμου ως Οργανισμού ή ατομικά όσοι πήραν την παράνομη απόφαση της μη πρόσληψης των επιτυχόντων κ.λ.π.) ίσως να μην υπάρχουν Κασσάνδρες δίπλα στο δήμαρχο, σίγουρα όμως φαίνεται πως υπάρχει λυκοφιλία Ας προσέξει λοιπόν ο κ. δήμαρχος τα της παράταξής του στο μέλλον. Γιατί όσους προωθούν την αντιλαϊκή πολιτική οι κρατούντες αφού κάνουν τη δουλειά τους, τους πετάνε. Πάλι ο μύθος της Κασσάνδρας με το τέλος της από την Κλυταιμήστρα είναι διδακτικός και σ αυτό το σημείο.

Επίσης συμπεράσματα πρέπει να βγάλουν και οι ψηφοφόροι. Δεν μπορεί με ελαφρά επιχειρήματα να ψηφίζει ο πολίτης τάχα τοπικά «το γνωστό μου» και το «λαυριωτάκι» και μετά να κλαίει για την χαμένη του ψήφο. Αν μη τι άλλο σε μια πόλη σαν το Λαύριο όλοι οι υποψήφιοι είναι λαυριώτες και γνωστοί με όλους. Άρα άλλα κριτήρια πιο σοβαρά πρέπει να κυριαρχήσουν. Από το βήμα της «Φωνής της Λαυρεωτικής» γίνεται και θα συνεχιστεί γόνιμη συζήτηση όσον αφορά αυτό το θέμα το αμέσως επόμενο διάστημα.

ΑΠΕΡΓΙΑ 13 ΦΛΕΒΑΡΗ 2008

2008-02-17T12:29:00.004+02:00

Μεγάλη ήταν η συμμετοχή εργαζομένων στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Λαύριο.

Οι συγκεντρωμένοι απεργοί έβγαλαν ψήφισμα με το οποίο δήλωσαν την αγανάκτησή τους για την συνεχιζόμενη υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας. Μετά ακολούθησε πορεία μέχρι τα γραφεία του ΙΚΑ όπου και παραδώθηκε το παρακάτω ψήφισμα.

ΨΗΦΙΣΜΑ

Προς. ΙΚΑ ΛΑΥΡΙΟΥ

ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ

ΔΗΜΟ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Οι Απεργοί που συγκεντρωθήκαμε σήμερα 13 Φλεβάρη στο Άγαλμα των Μεταλλωρύχων εκφράζουμε την αγανάκτησή μας για την κατάσταση που υπάρχει με την συνεχή υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας, την απαξίωση τους και την υποχρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Στο Κέντρο Υγείας, στους ασφαλισμένους του ΙΚΑ δεν γίνονται αιματολογικές εξετάσεις γιατί δεν έχει καλυφτεί το κενό της παρασκευάστριας και οι ασφαλισμένοι είναι αναγκασμένοι να πηγαίνουν στο ΙΚΑ Κωροπίου μετά από μακροχρόνια ραντεβού. Στο κέντρο υγείας υπάρχει υπερηχογράφος ο οποίος δεν λειτουργεί γιατί δεν υπάρχει η κατάλληλη ειδικότητα.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

1. Την άμεση επαναλειτουργία του μέχρι πρότινος συστήματος εξυπηρέτησης των ασφαλισμένων του ΙΚΑ από το κέντρο υγείας.

2. Την βελτίωση των εργαστηρίων ώστε να γίνονται πιο ειδικευμένες εξετάσεις και όχι μόνο γενικές αίματος Η μη λειτουργία εξελιγμένων εργαστηρίων έχει ως αποτέλεσμα την αιμορραγία των ασφαλιστικών ταμείων προς τα ιδιωτικά συμβεβλημένα ιατρεία

3. Την λειτουργία του Κέντρου Υγείας ως Αστικού και την πλήρη επάνδρωσή του με όλο το απαιτούμενο επιστημονικό και νοσηλευτικό προσωπικό με μόνιμη και σταθερή εργασία.

Η ΑΠΕΡΓΟΙ

13/2/2008

Τα παραπάνω αιτήματα έγιναν ομόφωνα αποδεκτά από όλους τους Απεργούς.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ

2008-02-17T09:25:00.001+02:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Μετά τη δημόσια τοποθέτηση του Γιώργου Αργυριάδη ότι παραιτείται για προσωπικούς και επαγγελματικούς λόγους από τη θέση του επικεφαλής της Δημοτικής Αγωνιστικής Συσπείρωσης, συνεδρίασε η παράταξη και εκτίμησε την κατάσταση.

Η παραίτηση αυτή δεν ήταν σε γνώση της παράταξης.

Πιστεύουμε και ελπίζουμε ότι ο συνάδελφος Αργυριάδης θα συνεχίσει να πρεσβεύει και να υποστηρίζει τις απόψεις που υποστήριζε μέχρι τώρα, ως επικεφαλής της παράταξης και που έχουν σχέση με τα γενικότερα ζητήματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Γνωστοποιεί ότι η Γραμματεία της παράταξης και η παράταξη της Δ.Α.Σ. συνεχίζει να λειτουργεί και να παρεμβαίνει καθημερινά σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής της πόλης του Λαυρίου με μοναδικό σκοπό το όφελος των εργαζομένων των ανέργων των νέων και των συνταξιούχων της πόλης μας.

Τέλος ορίστηκε ο συνάδελφος Ανδρέας Μέντης υπεύθυνος της νέας Γραμματείας της Δ.Α.Σ.

2008-02-17T09:24:00.002+02:00

Η Εφημερίδα "Η Φωνή της Λαυρεωτικής" είναι μία προσπάθεια από ανθρώπους που αγωνίζονται καθημερινά σε τοπικό επίπεδο για την διαμόρφωση των συνθηκών ώστε ο εργαζόμενος λαός να γίνει προταγωνιστής και διεκδικητής της εξουσίας. Αυτό για να επέλθει χρειάζεται να ανέβει το επίπεδο της ταξικής συνείδησης. Η εφημερίδα μας προσπαθεί να βάλει ένα λιθαράκι σε αυτή την προσπάθεια. Προσπαθούμε να κυκλοφορούμε περιοδικά κάθε μήνα και διανέμεται δωρεάν. Άλλο ένα χαρακτηριστικό της εφημερίδας μας είναι ότι σε αντίθεση με άλλες τοπικές εφημερίδες που κυκλοφορούν με σκοπό το κέρδος (πληρωμένα δημοσιεύματα, διαφημίσεις κ.λ.π) εμείς δεν έχουμε ούτε διαφημίσεις ούτε πληρωμένα δημοσιεύματα, αυτο είναι πολιτική στάση. Είμαστε ερασιτέχνες δημοσιογράφοι (δασκαλος, Οικοδόμος, Συνταξιούχος, εργάτης κ.λ.π) που κάνουν κριτική στην γενικότερη πολιτική κατάσταση μέσα από την τοπική κοινωνία.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ALFA

2008-02-17T09:15:00.001+02:00

ΤΑ ΜΜΕ αποσιωπούν τις θέσεις του ΚΚΕ και του λαϊκού κινήματος.
Αντίσταση στον Αποπροσανατολισμό και την εξαχρείωση των ΜΜΕ του κεφαλαίου.
Ως ένα πρώτο βήμα αντίστασης στον αποπροσανατολισμό και την εξαχείωση των ΜΜΕ μπορεί να χαρακτηριστούν οι ταυτόχρονες κινητοποιήσεις των κομμουνιστών σε όλα τα ιδιωτικά και δημόσια κανάλια, την εβδομάδα που μας πέρασε.
Η διαμαρτυρία είχε ως στόχο να αναδείξει την απαράδεκτη κατάσταση που βιώνουμε όλοι μας από τα κανάλια τα οποία αποσιωπούν και διαστρευλώνουν τις θέσεις του ΚΚΕ και του λαϊκού κινήματος. Η επόμενη κίνηση, εάν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση θα είναι πιο δυναμική